elbette kontrat bitene kadar arttırma yapamaz, eski fiyattan ödemeye devam edin, kabul etmezse mahkemeye başvurup tevdi yeri belirlenmesini isteyip oraya yatırın.

Taşınma / yeni eve yeni düzen / elektrik - su - doğalgaz sayaçları ücretleri ve perde gibi yeni evde tekrar yapılması gereken şeyleri hesapladığımda her zaman mevcut evde ve düzende kalmak bana daha mantıklı gelmiştir. Bir de yeni ev sahibinin nasıl biri olduğunu, yeni apartman sakinlerinin kimler olduğunu bilmemek de cabası... Ben bu nedenlerle biraz inatlaşsam da kuzu kuzu kabul ettim. Yeni zammı saydığım masraflarla karşılaştırdığımda daha fazla masraf çıkmıştı çünkü...

www.cnnturk.com

kontrat bitiminde tüfe oranı neyse ona göre artış yaparım de.
5 yıl geçmeden kira artış davası açamaz.
10 yıl geçmeden de çıkartamaz.

Lokasyon neresi, çıkacaksanız biz girelim. Zira ev sahibiniz çok merhametli imiş. Bu kira Şırnak için bile mükemmel. Tüfe 85,hepimiz en az %100 zam yedik. Sizin hem kiranız düşük, hem de oran %50, üstelik sözleşmeniz bitecek ve ev sahibiniz sizi çıkartma ya da şartları daha ağır bir sözleşme imzalatma peşinde değil. Keşke bize de denk gelse bu ev sahipleri.

devlete git, diş temizliği çok standart bir işlem.

Devlette diş randevusu bulamazsın. Diş hekimliği fakültelerinden 4 veya 5. sınıf öğrencisi bulup onlara yaptıracaksın. Bağdat Caddesi'nde Yeditepe Üniversitesi Diş Hastanesi'nde yaptırıyordum ben zamanında, 90 lira mı ne vermiştim.

İlla ki bir kez diş taşı temizliği yaptıracaksınız. Sonrasında günde iki kez (doğru şekilde) fırçalamayı ve diş ipi kullanmayı alışkanlık haline getireceksiniz.

discilik bir durum varsa onu evde halledemezsin. senede 1 disci kontrolu, tercihen senede 2 dis temizligi, her gun dis ipi. hepsi ayni anda gerekli. baska seylerden kisip disciye gitmelisin zira eninde sounda illa ki daha buyuk sorun cikacak ve daha pahaliya malolacak.

Dişçi şart. Tanıdık dişçiye 500tl vermiştim diş taşı temizliği için. Devlette randevu kovalayın. Özel sigortanız varsa yılda bir kere ücretsiz diş muayenesi dahil olabiliyor.

@gabe @inheritance

Diş randevularına baktım da erken tarihlerde var ama bildiğimiz hastanede diş hekimligine randevu alıyorum degil mi ? Hiç gitmedim o yüzden soruyorum ve oraya gidince doktora dişlerimi temizletmek mi istiyorum diyeceğim yani neden geldin diye soracak ya ?

Bence temizlik yaptırdıktan sonra elektrikli diş fırçalarından alın. Bir daha tartar olmayacaktır. Ha fırça alırken de pahalılarına bakmaya da gerek yok. En uygun fiyatlı elektrikli diş fırçasından alın yeterli. Pilliler değil ama şarjlıları tavsiye ederim. İndirim kovalayıp diş fırçası kafalarını da ucuza alabilirsiniz. Geçmiş olsun.

Ha tabi ne yaparsanız yapın dişler beyazlamıyor. Ona çare henüz yok. Yurt dışında diş beyazlatan bantlar var ama bizim ülkemizde satışları yasak.

Devlette ücretsiz ve randevu bulursunuz mmuhakkak.

eskiden hatalıymış, şimdi doğrusunu yapıyorlar.

ya harcırah, ya gerçek gider yöntemi seçilebiliyor. ikisi aynı anda olmuyor. 100 eur harcırahı al ne yaparsan yap, ya da harcırah yok sana her harcamanın belgesini getir, demeleri lazım. eski uygulamanızdaki 50 eur aslında ücret geliri gibi görülüp vergiye tabi tutulabilir veya şirket için kanunen kabul edilmeyen gider olarak görülebilirmiş, yanlıştan dönmüşler.

burada harcırah mevzuatı var.
www.mazars.com.tr

burada da ayrımı açıklamaya çalışmışlar ama biraz zayıf hazırlanmış bir görüş.
vergialgi.com

burada da başka bir görüş.
nazaligundem.com

bir de buna bak. mevzuatı eksik ama daha açık bir yazı.
www.roedl.com.tr

benim bilgim de eksik olabilir, bu arada. konu hala netleşmediyse bir YMM görüşü almak işinize yarayabilir.

ik cının seni elemek için bir mazerete ihtiyacı var ee diploma puanı gayet güzel bir mazeret

Hiç olmadı. Girdiğim işlerin görüşmelerinde sorulmadı bile. Önemli olan kendini geliştirmek, tecrübe. Diploma notu 3.50 olup İngilizce bilmeyen biri bir şey ifade etmez. Ama biri 2.50 ile bir tane stajla iş bulabilir.

3.93. evet
çift anadal da yaptım. o da 3.50 üstü. en son görüşmede niye bu kadar kastın diye üstüme geldiler. çalışmaktan başka bir şey bilmez misin, biz akşamları içmeye, partilemeye gideriz, bize katılır mısın, dediler. aslında hem öne çıkardı ilk eleme aşamasında hem de en son görüşmede karşıdaki insanın farklı ve çok hoş görüşü nedeniyle engel olmak üzereyken, "tabii gelirim, work hard, party harder" cevabım sonrası çözüme kavuştu.

bir ara iyi para veren global firmalara bakıyordum. mckinsey çalışanlarınon hepsi 3.5 üstü ortalamalı idi, 3.5 da istisna genelde 3.9+ idi. Okullar da sadece bilkent, koç, boğaziçi ve sabancıydı.

Bence ortalama baya önemli.

bazı şirketler için ortalama şart. aselsan mesela 2.5 altı asla almıyor. benim 2.08di.

sordular söyledim. sonra bi yerde başladım.
ama dediğim gibi bazı yerlere düşük ortalamayla girmek imkansız gibi bi şey. veya uzun yıl tecrübe istiyolar.

Çalışmak istediğin şirkete bağlı.

Eğer top şirketlere girmek istiyorsan o zaman soruyorlar. Tek başına bu konudan elenmezsin ama hanenene eksi olarak yazılır. Eğer savunma sanayi hedefliyorsan yalnızca bu konudan elenebilirsin.

Eğer notun düşük ama üniversite sırasında sosyal anlamda aktif olduysan, mesela sosyal kulüplerde aktif rol aldıysan, etkinlikler düzenlediysen, kulüp yönettiysen vs, notunun düşüklüğü hanene eksi yazmaz ama kulüpçülük 2 3 + yazar.

Ama hem notun düşük hem de elde tutulur somut bir sosyal çıktı elde etmediysen üniversitede o zaman bazı şirketler bu konuya takılabilir.

Bir de eğer çok teknik bir pozisyonsa seninki o zaman notunun düşüklüğününü teknik mülakatta companse edebilirsin.
Ama o ilana 1000 kişi başvurduysa ortalaması 2.2 olankişinin mülakata çağırılması düşük bir ihtimal gibi.

sorulmadı bile bana. ik'da çalışıyorum global bir üretim firmasında.

Benim de not ortalamam düşük. Yeni mezunken 1-2 defa ortalama soruldu, her görüşmede de okulu uzatma sebebim soruldu. Sosyalliğin ve iletişimin ekmeğini akademiden daha fazla yedim.

Yurtdışının önem verdiğini biliyorum bence en büyük sorun yurtdışında ve yüksek lisans başvurularında oluyor.

Not ortalamanın yüksekliği değil de dereceyle bitirmemin etkisi her zaman oldu, oluyor.

2.12 ile mezun oldum. Bilgisayar Mühendisliği bölümü.

Mezun olduğum ay Ziraat Teknoloji ve Koçsistem'den iş teklifi aldım diploma notu sormadılar. Ericsson ise son stajını bizde yap sonrasında kadrolu devam et teklifinde bulunmuştu yani orası da o dönem umursamadı.

Öte taraftan Aselsan ve kamu bağlantılı kurumlar ya belli not ortalaması istiyordu, ya da üniversite sınavı sıralaması ve not ortamalası ile belli bir formül işletip sınırın üzerinde olmamı bekliyorlardı.

Farklı örnekler var, örneğin McKinsey'e bu notlarla mülakata dahi gidemezsin. Yurtdışı remote çalıştıran firmaların umrunda hiç değil.

Ankara'da şu an adını hatırlamadığım bir teknokent firması not ortalamamdan ötürü beni elemişti. Yani bu konu çok değişken ancak kendi tecrübem kurumların %70'i mezuniyet akabinde iyi bir üniversiteden de mezunsan bu konuya o kadar da önem vermiyor. 2 yıl tecrübe sonrası not ortalaması sorulmuyor bile.

Hocam bırak notu bende diploma yoktu, mezun olduğumda 3. şirketimde çalışıyordum :)

Olmadı. Beni mülakata alanlar özel üniversitede zar zor okumuş tiplerdi genelde. Ortalama olayı subjektif ayrıca. Odtü'nün 3.00'ı taşra okulunun ya da vasat özel üniversitenin 3.80'inden iyidir. Dandik özel üniversite mezunlarının ortalamaları hep 3.50 üstü. O yüzden iyi ortalama artık anlam ifade etmiyor. Bunu da geçtim Kıbrıs'ta 4 senelik bölümü 2.5 yılda bitiren dolu.

Sayginlik ve otorite sahibi olmak. Guclu olmak. Basarili olmak. Beni mutlu eden seyler.

hedefler ve planlar güzel şeyler ama "hayat amacı" mefhumunu her zaman saçma bulmuşumdur. benim hayatımın bir amacı yok. kalbinin sadece tek bir yanlış hareketiyle 10 saniye içinde yok olabilecek veya sokakta yürürken durduk yere gtüne sustalıyı yiyebilecek bir canlıyım. o kadar önemli olduğumu düşünmüyorum. kafam rahat, mutlu, insanlara zarar vermeden yaşamak benim için yeterli eğer amaç sayılacaksa.

I like to have a good time
Any of my friends will tell you
So if you confront me with stupidity
I'm doubly angry at you

demiş şair.

Budur, bu olmalıdır.

Hayatın amacının kesinlikle başarı olduğunu fark ettim. ne yaparsanız yapın, başarıyla yaparsanız saygı görüyorsunuz. küçükken en uzağa tükürmeyi başarmaktan, iyi bir masa tasarlayan marangoz olmaya kadar, her başarınız insanların gözünde sizi yüceltiyor. dostluklarınız daha kalıcı oluyor. herhangi biri olmamak, benim şu hayatta en önemsediğim şey. o yüzden başarılı insanların önünü kesmeye çalışanlar kötülerdir. o kişi hayattaki amacını gerçekleştiremesin isterler.

mutlu bir birliktelik de bence kişiyi tamamlıyor. bahsettiğimiz saygınlık, bu açıdan da önemli. yoksa her yer berkecan dolu, her yer instagramda öpücük pozu veren kız dolu..

Ya herro ya merro.
Benim de siradanliga, rutine, dumduz hayata tahammulum azaliyor artik.

dolar milyoneri olup geri kalan hayatimi dopdolu bir sekilde yasayacagim, hedef bu. Paranin getirdigi guc ve sayginlik paha bicilemez.

Amaç ya da hedef ulaşılabilir, ulaşıldığında yenisi olmadığında da hayalkırıklığı yaratabilir şeyler. O yüzden hayatı bir veya birkaç amaç / hedefe bağlamamayı öğrendim ben. Aslolan "anlam". Eğer kişi hayatının anlamını bulabilirse (ki tek değil, birkaç tane de olabilir) her ne yaparsa yapsın o anlamı gerçekleştirebilir. Bence...

Kendini gerçekçi şekilde tanımak, tanıdığın kişiyi sevmek, sevecegin eylemleri keşfetmek, sonuçtan değil süreçten keyif almayı öğrenmek.

Bkz. Şimdiki Zaman

Bu konuda coğrafya bir faktör bence. Dolayısıyla bulunduğumuz coğrafyada amaç HUZUR olmalı. Eğer yeterli huzuru yakalayabilirsen sonrasında onun etrafına istersen ekstra heyecan, istersen ekstra huzur sosu serpebilirsin, şekillendirebilirsin. Ama huzur temeli olmadan başka amaçlara yönelirsen hep biraz eksik kalırsın, yıpranırsın. Atıyorum bir Norveç'te doğsan huzur default olarak gelir zaten, orada gidip en riskli spor ne kardeşim? yamaç paraşütü mü? tamam getir bana oradan eğitimi, yamaç paraşütçüsü olucam diye gezinebilirsin, birisi de ne yapıyor bu demez. Ama burada adama gülerler.

www.hizliresim.com

www.eksiduyuru.com

mutlu olmak, sevdiklerimi mutlu etmek. öldükten sonra beni hatırlasınlar gibi bir derdim yok. mutlu mesut yaşayayım, insanlar beni gördüklerinde içten gülümsesinler, mutlu olsunlar, bol para kazanayım ve bunu güzel harcayayım, tatiller yapayım, en son da datça'ya küllerimi savursunlar. snorkelle dalan uzun sarışın bir elf güzelinin kulağından içeriye girsin bir parça külüm. iskelede tek ayak üzerinde sekerek çıkarmaya çalışsın, avucuna düşeyim, beni üzerine silsin.

@sekerler diyarinda bir ruya, arkadaş homelander herhalde.
başarı diyen herkes bana özgüvensiz ve övgüye aç gibi geliyor.

ben yaşanan zorlukların ardından gelen ferahlık ve mutluluk hissini seviyorum beni ruhen diri tutuyor.

masallardaki gibi sevdiğimle upuzun bir ömürle sağlıkla mutlu olmak..

sakinlik ve huzur.

haz. yani dopamin. her şey buna çıkar.

Yaşlılıkta dönüp baktığımda yaşadığım hayattan tatmin olayım, mutlu olayım. "Ulan bunca yılı bomboş, teneke gibi yaşamışım" demeyeyim. Bu kimi için title, kimi için gezmek, eğlenmek olabilir; bende birkaçı birden. Yani dengeli olsun hayatım; işkolik de olmayayım, gezicem diye kendimi de paralamayayım. Little little right into the middle hesabı.

Giderken "e tamam olduğu hali güzel. Yaşadık, bitti." diyebileyim.

hayatın amacı mutlu olmaktır. herkesi bambaşka şeyler mutlu eder. dolayısı ile herkesin cevabı farklıdır.

kişiye göre değişir. kimine göre mal sahibi olmak, kimine göre otorite sahibi olmak, kimine göre ünlü olmak vb. herkes mutlu olmak der. ancak çok sağlam bir para, mutlu bir aile ve her şeyi yapabilecek gücün bile olsa amacına ulaşmamış sayabilirsin kendini.
@onemoremile +1 coğrafya kaderdir bu da önemli bir etken.
benim için saygınlık, otorite, başarı falan amaç değil.

insan oldugumu unutturmayacak kadar az stresle yasamak.

kendini gerçekleştirme becerisi. mal, mülk, parasal olaraktan ziyade insanlık olarak.

Bilmiyorum. Henüz "amacım şu" dediğim bir şey yok.
30 yaşındayım, bu saatten sonra bulabilirmiyim bilemiyorum. Zor gibi.

2017 senesinde 35 yaşıma geldiğimde(89 doğumluyum) yaptığım tek aktivitenin kitap okumak olmayacak demiştim. O günden bugüne kadar yemesi, içmesi, yurt içi/dışı gezmesi gerçekleşti.

Şimdi ise 40 yaşıma geldiğimde pişman olmayacağım bir hayata sahip olmak istiyorum.

Hayatin amaci yok.

Hayatimin da bir amaci yok. Olmasini da istemiyorum. Yarin icin bir amacim var, bu gün icin koydugum bir hedef de var ama öyle tüm hayatimi anlamlandiracak yüce bir amacin pesinden kosmuyorum. Kosmayi da sacma buluyorum.

1) yok.
2) yok.

Amacım yok. Olması gerektiğine inanmıyorum.

Allah'a kulluk etmek

İlk adım sevgilinden ayrılmak. Kimse kendisini gerçekten sevmeyen birinin, lütfen kendisiyle birlikte olmasını istemez. Direkt açıkla ve ayril

neden mutsuzsun, ben olsam önce fiziksel sebeplerden başlarım. yemek düzenin nasıl? sağlıklı besleniyor musun? uyku düzenin nasıl? konakladığın yerde bir sıkıntı var mı? spor yapıyor musun? hareket ediyor musun? cinsellik tarafında bi problem, bir eksiklik var mı?

bunları giderdikten sonra diğerlerine geçersin. hemen çat diye bunalımdayım diyerek psikyatra gidersen ilaçları dayarlar, 10 sene kurtulamazsın.

Cikolata yiyebilirsin. Beyindeki serotonin ve endorfin seviyelerini artiriyor ve bu hormonlar mutluluk hissi veriyor.

Bu soruyu sormam üzerinden neredeyse bir yıl geçmiş:

www.eksiduyuru.com

Burada her şeyi yazmak istemiyorum ama mutsuzluğun vücut bulmuş haliydim, 26 yıl böyle bir karanlıkta yaşadım. Şimdi yarım yıldır utanmasam hayatı seviyorum diyeceğim. Üstelik şartlarımın hiçbiri de değişmedi :) Değişen şey düşünce sistemimdi. Terapiyi bu yüzden sonuna kadar savunacağım.

artık peynir ekmek gibi öneriyorum ama yapacak bir şey yok. şayet terapiyle ilgili içsel direnciniz varsa şu üç kitabı edinin ve dikkatli bir şekilde okuyun;

hayatı yeniden keşfedin
iyi hissetmek
akış

yazdığım sıralamada okursanız daha çok katkı sağlayabilir.

günde 500 mg magnezyum al. üç beş gün dene bakalım. bende işe yarıyor. coco çekmiş gibi enerji veriyor. güç veriyor. fiziksel olarak sağlam birinin depresyonda olması bana hiç mantıklı gelmiyor. öncelikle elle tutulur ne yapılabilirse yapılsın, demir gibi bir bünye var ama hala mıy mıy mutsuzluk devam ediyorsa sonra psikanaliz yapılsın.

sevgilinden de ayrılma şimdilik, durduk yere. belki seviyorsundur.

Kan değerlerine baktır ve magnezyum ve D vitamini kullan +1

Ayrıca uykunu 23.00-06.00 aralığına çek derim. 23.00'te uyumuş olacak şekilde, yapabildiğin kadar yap, farkı göreceksin.

Bir de güneşe çık olabildiğince, bir de yeşillik/toprak gör, ağaçlara sarıl. Bunların hepsini yapıp bir de öyle bak ilişkine.

yoruluyorsun çünkü çok fazla dikkat ediyorsun, ilgi alanlarının heyecanını kaybetmişsin, ne ile ilgileniyorsan önceden, onlarla ilgilen, yen alanlara bak belki bişiyler olur serversin falan. daha az yorulursun, mutlu olursun, kız arkadaşında daha az yormaya başlar.

ayril coco +1

Konudan alakasiz ama burada bahsedilen magnezyum nedir nasil aliniyor

Medipol’de indirimle 2900
Bu işin ederi 2000 2500 civarı. İndirim dediklerine bakmayın, atla deve bir iş değil. Her yer klinik dolu, 5 tanesini arayın fiyat alın. Ben Aslı Tercan’a gidiyorum Bağdat Caddesi’nde. Fiyat alın kaç olmuş şimdi acaba.

Diş beyazlatma diye okumuşum. Dentince iyidir, Göztepe. Fiyatı da uygun, 750 TL.

devlet hastaneleri. bedava ve çok memnun kalıyorum. he para vermezsem ölürüm insanıysanız netten bakıp 2-3 yeri sorun en pahalı olanına gidin.

100 bin kişilik şirkette çalışıyorum.

1-bugun basliyor diye sisteme girsem temiz iki hafta sürer bilgisayar bulmakti, bütün girisleri acmakti vs.

2-sirkete bağlı. Çok ünlü fmcg firmasında calistim, kart sistemi vardı. Dakika hesaplanır ona göre maaş verilirdi. Su an çalıştigim yerde ortam rahat. Sirkete bagli biraz, hatta şirketin ofisine de bağlı. Bizim her ülke ofisi böyle değil. Hatta fransa'daki başka ofisler bile böyle olmayabilir.

3-evet. Bazen öyle egitimler oluyor ki (sistem üzerinden) her soruyu cevaplayana kadar yapman lazım. Bir ara eu chain transactions diye bir test geldi, ofisce resmen kopya ceker olduk bunun cevabi ne ya diye. Baya zorluydu. Is güvenliği özellikle üretim olan yerlerde çok ciddi. Fmcg firmasi kimya fabrikasiydi, iki gün egitime gitmek zorunda kalmistim.

4-malesef. Bazen sabah 9dan başlıyorum aksam 4e kadar sürekli toplanti. Bitmiyor vallaha.

5-yorum yok. Yazilimcilar ile cok az muhatap oluyorum. Genelde hintli ekip hit or miss. Bazıları efsane, bazıları bu nedir arkadaş oluyor.

50 den fazla şirketin denetimine gitmiş, tr nin en büyük holding inin şirketlerinden birinde çalışıyorum.

1 hiyerarşi çok yüksek. Dolayısıyla çok normal.

2 mesai saatleri konusu hep hassas. 17:30 da bitiyorda 17:30'dur. 17:29 hep hatırlanır. İş olmasa bile 1.izinden sonra 2.si yasal şekilde izin kullanma prosedürü ile alınmadıysa sıkıntı çıkarır.

3 eğitim çok önemli, hep ciddiye alınmalı. Her yerde. Çünkü sizi tanımıyorlar, herkes sizin gibi kalifiye olmayabilir.

4 toplantılar da mesai saati gibi. cidden verimsizlik hat safhada.

5 çünkü parçalara ayrılmış durumda. İşin özelinde uzmanlık aranıyor.

Bütün maddeler için ortak yazıyorum bunı: kurumsal yerler çok büyük. Ve kontrol sağlanabilmesi adına prosedürlerle süreçler bağlanmıştır. Follow the route yaparsınız. Prize sokmayın denilmesi söylenir ve bunu duyarsınız. Mesaiye uyum ve izin alarak çıkış denir, buna uymanız beklenir. Bu sayede o yapıda herkes arasındaki düzeni koruyabilirler.

Ufak işletmelerde bunun kontrolü kolaydır. Yönetmek kolaydır. Ancak kurumsalda 17:30 öncesi hayat böyle.

Daha iyi önerileriniz varsa öneri sunma platformları toplantılarında bunları anonim yada doğrudan paylaşabilirsiniz. Verimli toplantı yada konu ilgilerinde ilerleyebilirsiniz.

Hep böyle değil. Çok etkili çalışan, hızlı karar alıp uygulayan çok kurumsal şirket var. Huzur olanı görmedim ama kompleks yapı beraberinde gereksiz stresi de getiriyor. Göze batmayan gizli işsiz çok sayıda olabilir.

Bizde mesela minimum toplantı. Az ama süper kalifiye çalışanla maksimum verim.

Aynen dediginiz seyler oluyor

Evet aynen her şey yazdıgınız gibi. Bir de bazı tiplerle karşılaşırız dersin bu adam nasıl okulu bitirmiş de buraya kadar gelmiş.

İşlerin erken biter birkaç saat erken gitmek istersin, yöneticinin ensesine şaplak yapıştırmıssın gibi muame görürsün.
Verimliliğin şirketin kapısından girerken ve çıkarken okuttuğun personel kartının her ikisi arasındaki süresiyle hesaplanır.
Toplantılar genelde toplantı yapmış olmak için yapılır.
Türkiyede böyle gidiyor işler

25k çalışanlı yerli bir kurumsal kere kurumsal bir şirkette çalışıyorum. gözlemlerim şu şekilde.

1) onboarding süreçleri çok yavaş işliyor ve bazı işlemler siz işe başlamadan tetiklenemiyor sap/sf girişleri vb. bu durum bürokrasi ile de birleşince hesapların açılması tam verimli çalışmaya başlama 2-3 haftayı buluyor. yöneticiler de acil üzerinize almanız gereken bir iş yoksa önce ortama adapte olmanızı bekliyorlar. iş belli bir zaman sonra yığılır.

2) evet, zaman yönetimi sisteminiz vardır her şeyi oradan yapmak en doğrusu.

3) ben üretim sektöründe çalıştığım için her şey çok ciddi 8 saat isg eğitimini sonunda sınavlı ciddi bir şekilde yapıyoruz 2-3 senede bir.

4 ve 5 bizde yok varsa da haberim yok. IT'ye ait sorunlar olabilir.

1. hesapların açılmasının uzun sürmesi normal.
2. net haksızsın. öyle kafana göre "elimde iş yok ne de olsa" diyip çıkıp gidemezsin.
3. mutlaka birisi parmağını prize sokmuştur ki bu eğitim veriliyordur. her şeyi geçtim İSG eğitimi yasal bir zorunluluk.
4. toplantı olayında haklısın. lüzumsuz toplantılar gerçekten dünyanın en sıkıcı şeyi.
5. sektörü bilmediğim için yorum yapamadım ama genel olarak bir "salla başı al maaşı" durumu olduğunu sezinliyorum.

Welcome to jungle

Hangi sektor

hepsi çok doğru. 2 de sen yerden göğe haksızsın bu arada, şirketle değil etikle ilgisi var, sadece trip yiyerek sıyırdıysan iyi.

Pandemi dönemi iş değiştirdim herkes evden çalışıyordu. Bilgisayarım daha hazır değilmiş, işe giriş işlemleri için gittim ik sunumu, imzalar vs derken yarın ofisinize geçebilirsiniz dediler. (40k+ çalışanlı yerli holding) ama çalışacağım ofiste kimse yok herkes home office. Bilgisayar da yok. Müdürüm aradı, sen memleketine dön hazır olunca gelir alırsın bilgisayarı diye. 2 hafta sürdü bilgisayarın gelmesi. Mesaiye gelip boş boş bekleme durumum bile olmadı. Aile evine dönüp yatmaya devam ettim.

Is aktarımı teams ten olacaktı haliyle. Bilgisayar geldikten sonra teams yetkisinin verilmesi de 3 hafta sürdü. İse başladıktan sonra ilk "ben bir şey yaptım" diyeceğim şey 3 ay sonraydi, hazırlaması 5 dk süren bir Excel raporu.

Bugün 1.5 yıldır aynı yerde çalışmaya devam ediyorum. Hala fırsatını buldukça müdürüme daha fazla iş ve sorumluluk istediğimi, canımın sıkıldığını iletiyorum. Bu süre zarfında 2 genel şirket zammı, bir de performansımın "iyiliği" sebebiyle özel zam aldım. Ekstrem dönemler hariç günde 70 80 mail atarak günü bitiriyorum. Genel olarak elim hızlı ve Excel hakimiyetim sebebiyle aynı işi yapan insanların saatler sürer dediği şeyleri dakikalar içinde bitirebilmemden kaynaklı boşluğa düştüğümü düşünüyorum. Yani bundandır herhalde, yoksa herkes çok yoğunum diye ağlarken benim canımın sıkılıyor olması çok mantıklı gelmiyor. Ağlayanlara benden sonra başlayanlar da dahil.

Çok yoğun çalışan sürekli mesaiye kalmalı bir şirketten geldim. Belki oranın temposuyla iş hayatına başladığım için yadırgıyorumdur, normali budur kestiremiyorum. Haftada 4 gün fix mesaideydim, sabah 7:45 akşam 21.00 şeklinde

Yani şöyle diyebilirler mi biz size zaten yıl içinde ara zam yaptık o zammı düşüp enflasyon zammı yapıcaz gibi

düşerek olmaz ama daha düşük bir zam yapabilirler. atıyorum normalde %40 yapacaklarsa, "zaten size zam yaptık arada" deyip %15 performans zammı yapabilirler.
yaşanmışı var burada. :)

Eğer şirket enflasyona göre zam yapıyorsa ve enflasyon %80 olduysa;
2022 Ocak ayında 100 lira maaş alan çalışanın maaşı (ara zamda ne olduğuna bakılmaksızın) 180 lira olacak.

Geçen Nisan’da maaşın 100 TL
2023 Mart’a kadar zamlarla maaş olmuş 160.
Enflasyon %80
2023 Nisan’da alacağın ek zam 20 TL

Isin is oldugunu ve her turlu mutsuz olacagimi dusunerek parasina bakardim. Imkanlar iyiyse donerim.

yöneticilerim farklı olacaksa bi düşünürdüm ama yine de ülke şartlarında karşılıklı birbirinizi sevmediğiniz ama nüfuzu olan kişi kariyerinize olumsuz etki edebilir sanki. zaten halihazırda iş arayışındaymışsınız, görüşmenizde abes bi durum yok, ben olsam görüşüp arayışıma da devam ederdim.

Küçük bir şirkette çalışırken bi patronla kavga etmiştik. Diğer patronlardan biri gel benim yönettiğim tarafta beraber çalışalım, onla iş yapmazsın vs dedi ama reddetmiştim.

Memnun olmadığım büyük bir şirketten istifa ettikten 2 yıl sonra aynı şirketin farklı bir departmanı benimle sözleşmeli olarak çalışmak istemişti, kabul edip 1 yıl kadar çalıştım onlarla. Hiçbir sorun yaşamadım. Fakat bu bahsettiğim şirkette direkt GMY'leri ayrı bu ekiplerin. İki ekip arasında bağlantı çok çok az. Bu arada yine bi vesileyle eski ekibime de hizmet verdim, onlarla da sorun yaşamadım. PS: Bu dediklerimin hepsi uzaktan oluyor.

Sonuç olarak, şirketin büyüklüğüne, bu departmanların ilişkisine ve işin doğasına göre değerlendirin bence.

Ayrilma sebebi Pandemi/aidiyet azalmasi 've burnout/yorgunluk ise donmeyi dusunurdum.

Ayrilirken kopruleri atmadiysaniz olumlu. Sizi onlar xcagirdigina gore demekki Boyle birsey de yok.

Bu durumda, eger terfi/promosyon, ek sorumluluk gibi diger isinizden ayri artilar olursa daha da iyi

Kimseyle muhatap olmayacağın bir iş olsaydı dön derdim ama her gün göreceksen bir noktada hoşuna gitmez.

biraktigin ise donmek kadar sacma bi sey yok bence

Hayır

Halihazırda işiniz varsa dönmeyin, biraz daha aradıktan sonra, yeni bir işe geçersiniz.

Ancak Türkiye'deki şirketler hakkında beklentilerinizi mantıksal ve doğru oluşturmanız lazım. 3 aşağı, 5 yukarı hemen hemen hepsi kötü. İyi yönetilen şirket çok çok az...


.

Bana rahat seks ortami var mi sorusu gibi geldi. Bagimsizligini ilan etmis olmayi, maddi durumu vs anlayacak baska sorular var.

bağımsızlık dereceni ölçüyor. gelin gelin, kalk şuraların tozunu al diyen kaynana mı, bayramda seyranda gidilen kayın valideciğim mi, bunları hep tartıyor.

Böyle bir soruyu direkt sormadım/sormam da ama ev arkadaşı da değil direkt yalnız yaşıyor olmasını umarım. Sebebi de rahat ortam falan değil çünkü ben de yıllardır yalnız yaşıyorum ortamsa bende de var. Bunu tercih etme nedenim bir nevi kendi ayakları üzerinde durabiliyor mu bağımsızlığını ilan etmiş mi yoksa hala çamaşırlarını anasına yıkatıp evin çocuğu gibi mi takılıyor.

“Ben özgürüm, evde çok rahatım” diyen tiplerden koşa koşa kaçıyorum. Çünkü erkek dediğin biraz da kendi yaşadığı alanı çekip çevirebilme becerisine sahip olmalı. Ne bileyim buzdolabı falan bozulmalı sonra gidip onunla ilgilenmesi gerekli. Evde ne eksilmiş ihtiyaçlar ne farkında olabilmeli. Kısacası bir evi tek başına temizliğinden, yeme içmesine kadar her anlamda idare edebilmeli. Diğer türlü gözümde ana kuzusu bir şey canlanıyor ne çekim kalıyor ne bir şey.

Siz onlara hangi anlamda soruyorsanız, onlar da size aynı anlamda soruyordur.

sadece sevisilecek yer icin sormuyorlar, emin olabilirsiniz.

hala annesine ütü yaptiran, kendi hayatini kendi yönetemeyen 'klise sünepe' olup olmadiginizi anlamaya calisiyorlar.

ayrica maddi durumu anlamak icin de sorulabilir özellikle istanbul gibi, kiralik ev fiyatlarinin ucuk oldugu yerlerde.

Kısaca paran var mı onu merak ediyorlar kanka yalnız yaşayanın parası da olur bağımsızlığı da.

maddi manevi belli bi olgunluk seviyesini geçmiş insanların ailesiyle yaşama oranı düşük, o yüzden nasıl yaşadığın sorusuna vereceğin cevaptan bir çok anlam çıkarılabilir. özellikle de kadın ailesiyle yaşıyorsa, mutlaka ailesiyle yaşamayan biriyle beraber olmak istemesi çok normal. yer sıkıntısı kriteri yani.

Her iki varsayimda doğru ancak birinci varsayim yani kendi ayaklari üzerinde durabiliyor mu durumu çok daha önemli, rahatça sevişmek 2 puan ise ayaklarinin üzerinde duruyor olmak 9 puan (10 üzerinden)

beceri, sorumluluk seviyesi canlanıyor benim gözümde. aileyle yaşamak biraz kötü bir imaj

Kadınlar artık vaktini kendi çamaşırını yıkamaktan aciz, bi yumurta bile kıramayan erkeklerle harcamak istemediğinden hemen sorup cevaba göre devam ediyor.

Bence hepsi birden. Aileyle yasiyorsa zaten parasizdir, kendi hayatini kuracak kadar ekominik gucu yoktur, sevisecek ortam da yok, her acidan sikinti yani.

Alev atan tiplerle takipleşmiyorum. Hatta “yürüyen” tiplerle de takipleşmiyorum. İlkokul arkadaşlarım falan var sadece. Kendim de sadece samimi olduğum arkadaşlarıma geyik amaçlı atıyorum.

sadece yakın arkadaşlarım ekli. yürüme ihtimali olduğum kimse ekli değil. çok nadir alev atarım. alev atmışsam sporda 1500 kalori yakmış bir kardeşime, arkadaşıma atmışımdır. eşimin kadın akrabalarına bile alev atmam. ablama arada atarım ama. yani, yanlış anlaşılma ihtimali ufak da olsa varsa, atmam.

bana sadece çok iyi kardiyo sonucunu atmışsam geliyor. 2 saat merdiven çıkıp 1600 kalori vermişsem kesin gelir. 20 km 4.50 pace koşmuşsam gelir. alev emojisine kalp şeklinde cevap veriyorum.

mizahi yönü varsa atılır

şakalı alev +1 yoruma da yazarım. emojiler bizden sorulur

Ben genelde geyiğine atıyorum. Tanımadığım kişilere zaten emoji atmıyorum. Bana gelince de aynı şekilde. Sadece alev atarak yürümek için birkaç yıl geç kalındı bence. Yine de eli yüzü düzgün olanlar ekmeğini çıkarırlar.

onu yapacak birini hayatıma almıyorum sanırım bir şekilde. zaten instagram'ıma çok kişi eklemiyorum.

eski sevgilime işyerinden bir kız alevli yorum atıyordu. ikisini de hayatımdan çıkardım.

Ben evernote kullanıyorum, çok kullanışlı geliyor bana. 11 sene oldu.

ben de evernote kullanıyorum çok matah bir şey olduğundan değil de bir düzene girmenin nişanesi olsun diye almıştım. (giremedi)

neyse notlarınızı kategorize klasörlerde ve etiketler vererek girerseniz rahatça bulursunzuz. Arama fonksiyonu da var tabi. Hatta bahsettiğiniz şeylerin fotğrafını çekip üzerlerindeki yazıları algılayıp onları bile arama sonucunda karşınıza getirebiliyor.

Android telefonumda colornote diye bir program kullanıyorum. Bir yerde gördüğüm bir şeyse fotosunu çekip ayrı bir klasörde saklıyorum.

Apple'ın notlar diye bir şeysi var, yıllardır her haltı orada saklıyorum.

Whatsapp da içinde yalnızca benim olduğum bir grup kurdum. Ona keyword ile yazıyorum. Mesela “çikolata asd” diye yazıp gönderiyorum. Gerektiğinde de çikolata kelimesinden aratıp buluyorum.

evernote +1

Google Keep.

Apple notlar +1

Neden özellikle bir konu belirtip ve ona uygun bir şey arıyorsunuz anlamadım.

İphone notlar kısmına her şeyi yazabiliyoruz zaten konu farklıysa başka sayfaya yazın.

Arama kısmı var. isterse yüzlerce sayfa olsun konyak yaZınca anında bulabilirsiniz.

10 yıldır Kullanırım hiç sorun yaşamadım başka bir şeye de ihtiyaç duymadım.

@respect; çünkü 5 içki, sonra çorap markası, sonra özlü söz gibi bir şekilde gitmesin diye.

Ben Google Keep kullanıyorum.

@zimbirik +1

Sadece kişisel, alakasız şeyler için.

Is için tam bir OneNote fan boyuyum.

Şekilci olduğum nadir konulardan biri. Çıkmam, çıkamam.

bruce sen olaylara dışardan bakarken gayet mantıklı şeyler yazarken kendin içinde olunca bi saçmalıyorsun :)

benim son date'im bana tespih hediye etti. ona rağmen gil'e tahammul edemem gibi duruyor. ancak şaka olabilir

soğurum. çıkıp çıkmamak ayrı bir mesele gibi.

normalde gramer nazilerinden biri olarak buna takılmazdım ya herhalde.
ama -gil'den neden nefret ediyor herkes, buna da anlam veremiyorum hiç. yerel bir ifade işte; şarz, deyil, muhattap, adletmek gibi bir yanlışlık yok ki? ben mi yanlış hatırlıyorum, bilmiyorum ama küçükken büyük ve küçük ünlü uyumunu bozan ifadeler arasında öğretmenler bu eki(?) de dahil ediyordu. ama gerçekten, şimdi neden çoğu kişi -gil'den nefret ediyor, bir türlü anlamıyorum.


ekleme: konunun gramer olmadığının farkındayım, konuşmakla alakalı bir soru ama vermek istediğim mesaj aynıydı. :(

imkani yok
not: elime kiz eli degmedi

Ahsha buna tek takan olmadığıma sevindim

cikarim. belki ironik olarak soyluyordur. ki yanlis bir kullanim da degil zaten.

@hot potato ironik olarak söylediğini anlamıyorsak o bizle çıkmasın zaten. Sen de yani...

Ne var ki, bu cok takilacagim bi sey degil. Cikarim, sevgili olurum, evlenirim. Ne gerekiyosa yapariz sıkıntı yok ;)

@meb, avamlık, "köylülük" algısı yaratan bişi bu, yanlış Türkçe kullanmaktan ayrı bişi. Rizelu bir hanfendu ile de aynı şeyi hissederim muhtemelen.

hahaha valla bu özelliklere sahipse ve iyi anlaştığım biriyse ben çıkarım ya, kulağa sevimli geliyor. ne olacak. hatta çok affedersin i'd fuck the villager out of her yani.

Özelden sen sanki çok mu düzgün konuşuyorsun, seni duysak eminim avamlığın vardır dendi. Benzer düşüncede olanlar bana ulaşsın, youtube'ta yayınlanan panel konuşmalarımı atıcam, oradan karar verebilirsiniz.

Bu kadar kopuk yaşamadım için sogumazdım

Değiştirip geliştirebiliyor muyuz, yoksa hep aynı şekilde "sevgilimgil" mi olacak? Eğer bu huyundan kurtaramıyorsak olmaz.

Arkadaşlar Bruce benden sonra bu duyuruda en düzgün konuşan insandır. Beni de zaten spiker sanıyorlar.

@nawar, insanoğlunun öğrenme ve gelişme kapasitesine inancım hep var olmuştur, o yüzden doğru bir noktaya parmak bastığını düşünüyorum. Yine de bununla uğraşmaya değer mi, bilemedim...

çıkarım ben. saçma sapan birçok şeye takılan şekilci birisiyim ama bunu sorun etmem.

öyle şeylere pek takılmam, kendim de günlük muhabbetlerde kimi kelimelerde "k" yerine "g" kullanıyorum, eskiden yapmazdım sonradan edindiğim bir alışkanlık, 1-2 yıl "gil" kullanan bir bölgede yaşasam bende kullanmaya başlarım.

garip gelir ama onu diyeyim dalga geçerim falan ama annemgiller dedi diye sevgim azalmaz. utanmam, çekinmem.

karakterli, saygılı olup olmaması, huzur ve mutluluk için daha önemli.

Evet sogurum. Bi´ hayal ettim ve hemen sogudum.

Bu tür detaylara ben de takılıyorum maalesef.

Mesela FELAN, ŞARZ türü şeyler diyorsa da anında uzarım. Vın.

bu söylemi kendim hiç kullanmam, karşıdan duyunca da dikkatimi çeker evet ama takılmam. ve asla birisine olan sevgimi veya saygımı etkilemez.
bana hep kültür faşizmi gibi geliyor salt bu ve benzeri durumları neden gösterip bir tercihte bulunmak.

avamlıkla alakasını kuran beri gelsin vehbi koç baatlucan yerüm diyor akşam yemeğinde ama elit?! ne demekse artık

ben kendi diksiyon/şivemde birini arıyorum diyebilirsin, buna hakkın var, bu şımarıklık değil asla.

Filan kelimesi, annemgil kelimesi vs hep doğru kullanımlar.
Şarz ile, “bişi” ile, yanlız ile aynı kefede değil yani. Ayrıca şive vs de değil. Yazım dilinde de bu şekilde kullanımı olan, istanbul türkçesine uygun bir kullanım.
Gelip “bir şey” kelimesini doğru kullanamayan insanlara “sevgilim ‘annemgil’ diyor ne yapayım” diye soruyorsun. Bence bu durum sevgilinin gilli konuşmasından daha absürt.
Ben gil kullanımı ile soğumam. Şarz ile soğurum, baskın bi şive ile soğurum. Ama şivesiz, yanlışsız biz türkçe konuşan bir kişiden konuşması nedeni ile soğumam. İçerik önemli olan.

@zimbirik, konu benim sevgilim değil buradan yanlış bir algı yaratmayalım lütfen. Teorik bir soru sormuştum, etrafımda böyle konuşan biri dahi yok zira...

Genel kanının aksine sempatik dahi bulabilirim. Öyle olmasa bile, sırf belirli sözcükleri ifade ediş biçimi yöresel izler taşıdığı için diğer özellikleri itibarıyla uyuştuğum ve sevdiğim birini gözden çıkarabileceğimi sanmıyorum.

Türkçe’yi doğru kullanıyor yalnız :)

Siz kafayı yemişsiniz ahaha. Şekilci eksiciler sizi.

Kişiye göre değişir. Söylediğin gibi biriyse umrumda olmaz. Hatta bence samimiyet göstergesi

Sempatik bulurum +1

Ayrıca bruce, öyle özelden değil direkt buraya at da 7 düvel görsün/duysun, beyoğlu beyefendisini lütfen :)

Evet. Tartışmasız.

bu o kadar kotu bir sey mi yahu? ben de arada kullaniyorum bunu.

kaldi ki modern, tahsilli, acik goruslu ve zeki bir insanimdir huyum kurusun. benim icin kirmizi cizgi yazim yanlislari, kelimelerin yanlis kullanimidir.

Garip bulurum cunku ben kullanmiyorum, aliskin da degilim. Muhtemelen gulumserim veya en azindan tek kasimi kaldiririm duyunca. Ama cok iyi anlastigim, begendigim birini sadece gil dedi diye silip atmam.
Ilk gil dedigini duyduysam sonra begenmem zor olabilir ama once begendiysem sonra gil dediyse idare edebilirim.

Kendisi de "ahah gil dedim ya" derse dedikten sonra daha guzel olur.

direkt sogurum. dogru bi kullanim da olsa bendeki cagrisimi gunduz kusagindaki kadin programlarinda ciglik cigliga kendini anlatmaya calisan ama anlatamayan kadin profili

ahhdhdjad. antalyada cok kullanirlardi bunu. sive sayildigi icin hayir sogumam beni yanlis turkce kullanimlari sinir eder sadece. ya da internet agziyla konusan insnalar var twitter laflarinu gunluk hayatta kullaniyor mesela oyle birinin yerine deyzemgile ne zaman gitcez gari diyen birini tercih ederim.

"meetinglerini push eden" biri yerine gil kullanan biri daha caziptir kanımca.

sopiro +1

köylülük, kasabalılık bence kötü veya ayıp bir şey değil.
ama böyle konuşan birini kendi sosyal çevremden görmekte zorlanırım, dolayısıyla soğurum diyeceğim ama soğumak doğru kelime değil.
"benden, benim çevremden değil" algısı yaratır bende.

sorun aslında konuşma tarzı da değil.
köyden şehre geldiysen, şehirde yaşıyorsan, şehirli insanlarla muhatapsan, o zaman şehre ayak uydurman lazım.
dil ve dilin kullanım şekli de bunun en önemli yanlarından biri.
üstelik mesleğim gereği zaten hassas olduğum bir konu çünkü çevirmenim.

bunun makrosu köyden gelenlerin şehre ayak uydurmayıp istanbul'u mega köy haline getirmiş olmasıdır mesela.
bizim de ülke olarak köy kültürümüz şehirden daha ağır bastığı için buna esir olmamak mümkün değil.
öyle konuşan birini de uzun vadede "şehre ayak uyduramamış" olarak göreceğim için soğurum soğursam çünkü ben şehirliyim ve şehirli olmasa da, şehirli gibi yaşayan birine uyum gösterebilirim.
dil yaşam tarzını da yansıtır, böyle konuşuyorsa evinde de kendi adetlerini sürdürüp ona göre yaşıyordur muhtemelen.

yani uyumsuzluk aslında karşılıklı olur ilerleyen süreçte.
o da benim bazı şeylerimi beğenmez zaten büyük ihtimalle.
çok aşık değilsem soğumayabilirim ama en azından uzaklaşırım, olmayacağını düşünürüm.
gerçi işte bu sebeplerden ötürü aşık da olamam zaten, birbirini getiriyor.

böyle kasıntı takıntılarım yok. şiveli bile konuşabilir, bu da ülkenin bir rengidir yani. bence mesela -de -da'ları ayrı yazamaması daha büyük sorun ama da o da öğretilir gerekirse.

yorumlar karşısında şoka uğradım. sanırım burada herkes ingiltere prens-prensesi

Hayır. Seks esnasında falan derse bunalım yaşarım.

Fotojenik bir insan değilim. Herkesten bunu duyuyorum istisnasız.

Hatta bir keresinde biri demişti ki “Genelde insanlarla buluştuğumda fotoğraftakinden daha çirkin olurlar, ilk defa tam tersi bir durum yaşıyorum.”

Maruz kalma etkisi efekti diye bir araştır hocam

Fotojenik ve güleç biriyim. Gülünce ifadem komple değişiyor. Gulmedigim fotolar nadirdir. Arkadaşlar arasında gulmediğim fotolar ve ifadesiz suratım genelde alay konusu oluyor.

aynada yüzünüzü tersten, fotoğraflarda karşıdan düz olarak görürsünüz.

bazı insanlarda ayna, bazılarında fotoğraf daha güzel oluyor.

benim favorim fotoğraftaki halim.

Valla aynaya ne zaman baktigima gore degisiyor benim. Gece 2 de bakiyor isem her turlu ayna kazaniyor cunku
(bkz: gece 02.00 gibi aniden gelen yakışıklılık hissi )

Saka bir yana, ben de genelde kendimi aynada daha cok begeniyorum. Onun bir diger sebebinin de aynanin kameraya gore daha iyi bir goruntu kalitesi olmasi oldugunu dusunuyorum. Elbette cok iyi goruntu kalitesine sahip kameralar var ancak genelde baktigimiz resimler sikistirilmis goruntuye sahip ve bu da bir takim seyleri dogal bir bicimde yansitmayabiliyor.

fotograf cektirmeyi hic sevmem. normalde de guzelligim tavrimdan geldigi icun önce isik sonra ayna diyorum. fotograflarimin %90i gunes gozluklu. yorumlara gore de bana benzemeyen seyler cikiyo ortaya. hele professional fotograflar iyyy aman aman

Ben fotoğraflarda çok fena çıkıyorum. Tamam fotojenik olmayabilirim falan da gerçekten bazı fotoğraflarımda kendimden nefret ediyorum. O derece kötü. Aynadaki halim daha iyi bence ama maalesef gerçeğe yakın olanın ayna değil de fotoğraflar olduğunu okumuştum yıllar önce.

fotoğraflarda çok kötü çıkarım, aynada ortalığı yakarım.

Ayıptır söylemesi çok yakışıklıyımdır. Çok güzel gülerim.
Bu hafta burnumu yaptırdım. Hani estetik olarak ihtiyacım yoktu ama deviasyonu yaparken minik de dokundu doktor. Yok böyle burun. Gözler, elmacık kemikleri, bembeyaz inci gibi dişler. Allahım sana geliyorum. Cüneyt Arkın’ın gençliği.

İlk kez lisede ortaya çıkmıştı bu durum. Ablamın arkadaşları görmüş, bu yakışıklı kim demişler. Benmişim, şu işe bak. Ben kim yakışıklı olmak kim. Üniversitede sınıfın en güzel kızı, Almancı ailenin mankenden farksız, süd gibi, porselen gibi kızı bana yazıyormuş. Arkadaşlar gay misin olm, diyene kadar anlamamıştım. Eski iş yerimde de aynı şekilde, abartısız top model gibi kızlar benden ne hikmetse çok etkilenirdi.

Son senelerde kabul ettim artık. Kendimle barıştım. Eskiden hiç gülmezdim. Konduramazdım. Ben yakışıklı değilimdir, insanlar nazik olduklarından öyle diyorlar derdim. Neyse, fast fwd to 2 sene önce, aynada iyice çalıştım. Şimdi bi poz veriyorum 32 diş. Hemen bir geri bildirim geliyor. Burun ameliyatımın before-after fotoğraflarını gördüler, enişte Filiz Akın gibi olmuşsun hihihi diyorlar, hehe.

Biraz komikli yazdım ama saat 2 olunca aniden gelen yakışıklılık hissi mi acaba demeden de edemedim. Şimdi aldığım geline bakıyorum, özenip de yaratılmış. O baktığına göre var bir şeyler. Bak yine çok konuştum, boş konuştum.

Eger uykusuz falan degilsem normal bir gunde aynaya baktigimda iyi lan elimiz yuzumuz duzgun fena değil diyorum.

Fotografta orangutana benziyorum.

Uykusuz isem ayna fotograf kapi durbunu telefon kamerasi magaza cami yansimasi her türlü orangutana benziyorum.

bu kağıtlarda emir iptali, emir düzeltme yasakları var. Tabana yığıldı herkes panik şu an o taban biraz zor temizlenir. Her gün sıfırlanıyor ancak sabah tekrar satış emri yığılıyor. Perşembeye kadar devam eder

Şu an 16 milyon lot SASA'da 35 milyon lot HEKTS'da tabandan satış emri sıra bekliyor ve alan yok. Pazartesi aynı görüntüyü tekrar görmemiz çok olası.

4 kere daha taban görürsünüz. Ona göre hesaplayın.

ben oturup köpek gibi çalıştım 6 ay. motivasyon olsun diye de yds kursu aldım, sınava hazırlandım. hem konuşma hem yurtdışı deneyimi olsun diye de yüksek lisansa başlayıp erasmus'a gittim. ingilizceyi öğrenince hemen konuşulmuyor o yüzden konuşma pratiği de önemli. cambly ve meet2talk cafe, tandem vs gibi imkanlar da kullanılabilir türkiye içinde. ama tabii ingilizce çalışıp bi ilerleme kaydettikten sonra. özet olarak benim böyle.

anadolu lisesi'nde okuduğum halde (eski sistemde 7 senelik olanlardan) ingilizce derslerim hep bir geliyordu. 1998 senesinde irc ve icq'ya giriş yaptım. hatta hiç unutmam kocası kamyon şoförü olan texaslı bi teyze ile uzuuun uzuuun konuşuyordum. yabancı çok arkadaşım vardı, saatlerce chat yapıyorduk. ama aksi gibi okuldaki ingilizce derslerim yine zayıf, yine zayıf.

sonra üniversiteye gittim, ingilizce muafiyet sınavına girdim ve geçtim. bölümüm ingilizceydi ve sözel bir bölümdü. hiç zorlanmadan bitirdim. çok kez yurt dışına çıktım, dilden sorun hiç yaşamadım.

şöyle bir edip yapayım, anadolu lisesinden ingilizcesi hep 5 olan sınıf arkadaşım benimle girdiği muafiyet sınavında kalmıştı.

Üniversite hazırlıkta öğrendim. Ama kendim daha çok çalıştım. Haber okumanın çok faydasını gördüm. Her gün BBC ve CNN okurum. Almanca için de Bild okuyorum. Bir de dizi ve film.

MMORPG bağımlısıydım ve oynanabilecek Türk serveri yoktu oynadığım dönemde. Açıkça oyunu oynarken öğrendim ama tabii sokak İngilizcesi öğrendim (asap, brb, fyi hep oradan öğrendiğim şeyler). Okulda İngilizce derslerim 1 2 olmasına rağmen de bir temel edinmişim belli ki oradan devam ettim. Cambridge yayınlarının kitaplarını edindim ve gramer kısmını da öyle hallettim. Gerisi dizi / film / şarkı derken gelişti.

dil öğrenme konusunda her zaman sürücü eğitimini örnek veririm.
kursa gidersiniz, sınavları geçersiniz ehliyeti alırsınız ama hala araba sürebilirim diyemezsini. yeterli seviyede şoför olmak için trafiğe çıkıp tecrübe kazanmanız gerekli.

dili ne kadar çok kullanırsanız o kadar iyi olursunuz. tabi imkanlar ölçüsünde. kimi anında 6 aylık amerika planı yapabilir kimi cambly üyeliği alabilir vs. hiç maddi gücünüz yoksa en temiz yöntem sesli özet çıkarmak. ingilizce okuyacak ingilizce anlatacaksınız. listening internet çağında zaten kolay.

lisede hazırlık okudum. üniversitede hiç yüzüne bakmadım (büyük pişmanlığımdır)

sonra iş hayatında karşıma çıktıkça ve zorlandıkça internetten metinler okumaya başladım. dinlemeler yaptım.

Temeli atari oyunlarıyla attığımı çok rahatlıkla söyleyebilirim. Sonrasında altyazılı filmler, lyricler, RPG türündeki bilgisayar oyunları -özellikle Gothic 1, koca sözlükle oynardım :V-; beni ortaokuldaki İngilizce derslerine bir hayli donanımlı başlattı.

Uni hazirlik ve yabanci hoca ikilisiyle seve seve diyelim. Sonra bolum dersleri ingilizceydi seve seve gelistirdik. Ise basladim yurtdisi ile calistim sevme kat sayisi artti. Simdi yurt disindayim zaruri kullanim var.

Üniversite hazırlık. Bir de hem eğitim, hem yaptığım iş yabancı dil olmadan olmuyor.

Öğrenmek için sürekli kullanmanız gerekiyor, iş, ortam, TV vs... Yoksa, hadi şu dili öğreneyim, hocadan ders alayım dediğiniz öğrenme, dil sınavını geçmek için işe yarar sonra unutursunuz.

> lise sondayken tum seneyi notlarimdan ozeti calistim 1 hafta sadece
> ingilizce kursuna yazdildim intermediate seviyesine kadar aldim amac ogrenmek degildi nasil ogretiyorlar onu ogrenmekti
> birisiyle flort etmeye basladim yabanci ve surekli kamera acip hede hodo gotum catlayarak konustum

> sevgili olmusuz ulkesine davet etti orada da dil okulu ile egitim gordum 3 sene

> sonuc canavar olmusum iste konusuyorum akici suan toplam ingiliCe seruvenim 10 yil toplamda ama.

anadolu lisesi 7 yıl. hazırlık sınıfında yabancı hocalardan günde 8 saat ingilizce çok yeterli oldu. sonra da hiç kopmadım, hep üstüne koydum. üniversitede de hazırlık okudum. ihtiyacım yoktu ama biraz rahat takılmak istedim. ingilizcem daha da güzelleşti, tereyağlı ballı börek. bir de üniversite son sınıfta 2 tane seçmeli ders aldım. biri toefl dersi, biri de ingilizce advanced konuşma dersi. onların da konuşmamda etkisi büyüktür. daha sonrası, iş hayatında sürekli kullandım. + gilmore girls :) mitralyoz gibi konuşan anne kızlardan çok şey öğrendim. daha ne olsun. şimdi çok rahat konuşuyorum, kendimi türkçe'den daha iyi ifade ediyorum. eşim kolejlerde okumuş, ingiltere'de senelerce yazın dil kursuna gitmiş, sonra da altı yıl amerika'da mühendislik masterı yapmış ve orada global firmada çalışmış. ingilizcem ondan iyi :) hehe. onun aksanı daha iyi ama kelime dağarcığı ve okuduğunu, duyduğunu anlama benim çok daha iyi. çok şaşırıyor.

ben bir tek "I mean, come ooon" diyemiyorum, diyince doğal durmuyor, o çok rahat, "it's like, you know, i mean just" serpiştiriyor ve bildiğin florida woman. ona bunu dediğimde gururlanıyor ama nedense "florida man" deyişini bilmiyor. sdkjasdas

en.wikipedia.org

ortaokul ve liseyi özel okulda okumuştum burslu. Böyle aşırı yabancı dil eğitimiyle bilinen bi okul değil ama devlet okullarına göre daha fazlaydı ders saati. Bi de çocukluktan beri oynadığım oyunlarda her şeye sözlükten bakardım. Özellikle pokemon oyunları çok etkili olmuştu çok fazla kelime içeriyorlardı. Lise bittiğinde kelime dağarcığı ve okuma konusunda B2'den yukardaydım muhtemelen.

Üniversiteyi türkçe tıp okudum istediğim üniversitede ingilizce yoktu maalesef. Hazırlık falan da okumadım ama internetten baktığım her şeye ingilizce bakma alışkanlığım olduğu için kendi kendime bi şeyler araştırırken çok pratik yaptım. Özellikle İngilizce wikipedia ya da reddit, 9gag gibi siteler. Ya da işte youtube'da takip ettiğim kanalların çoğu ingilizce vb. Hayatın merkezine alması kolay bir dil ingilizce, o yüzden öğrenmesi de kolay. En son iki ay önce sıfır çalışmayla ielts'e girip reading 9 tam puan, ortalamada da 7,5 gibi bi skor yaptım. Biraz uğraşsam 8'i de geçerdi herhalde ortalama.

Mesela Almanca da öğrenmiştim lisede biraz ama üstüne hiç koymadığım gibi tamamen unuttum diyebilirim. Şimdi tekrar öğrenmek istesem hayatımın merkezine koyma konusunda da daha zor olur çünkü hiçbir dil İngilizce kadar içerik sağlamıyor maalesef.

anadili ingilizce olan kız arkadaş :) 8 ayda ingilizcem inanılmaz iyiydi. tabi öncesinden temelim vardı.

gramer temeli saglamsa, bol bol seinfeld/friend gibi dizileri izleyerek listening ve vocabulary kasilabilir, baya faydasi oluyor.

bir seviyeden sonra ise yurtdisina cikmadan ya da yabanci sevgili yapmadan gelistirmek zor.

oyunlar + üniversite hazırlık + ingilizce üniversite.

ingilizce dökümanları etrafımdaki insanlara paragraf paragraf çevittirdim. oradaki kelimeleri (genelde teknik terim, isim vs.) ezberledim. 15-16yaş arası.

yabancı şarkıların sözlerini ezberlemeye çalıştım 20+
alt yazılı filmler izledim ve beğendiğim lafları tekrar ettim bazıları kulağa güzel geliyor diye, kimisi anlamını beğendiğim için. - nerede ise 30lu yaşlarda.

bir ara couchsurfing yaptım ve eve gelenlerle konuşmaya başladım iki koreli arkadaş 15 gün kadar kaldılar bende ve fark ettim ki bir şekilde anlaşabiliyorum burada bir güven geldi ve daha fazla konuşmaya başladım.

genelde cümle cümle biliyordum ingilizceyi ama 2 cümleyi kesip birleştirebiliyordum yada kelimeleri değiştirebiliyordum, tabii ki dil bilgim olmadığı için çekimler/zamanlar birbirine girebiliyor ama sonuçta anlıyorlardı.

şimdi çat pat konuşuyorum derdimi anlatıyorum, ecnebilerle toplantılara falan giriyorum, %100 anlamadığım yerleri anlamadım diyorum daha basit kelimeler ile daha detaylı anlatıyorlar.

film yada dizi izleme, şarkı sözü ezberleme eşlik etme sevdiğin şarkıların sözlerini tercüme etmeye çalışma, beceremediğin yerleri danışma vb. şekillerde öğrendim diyebilirim tam olarak.

bence normal yani şu beden işinin değerini küçümsemeyin

Pazarlık yapabilirsiniz ama 2500'ün altı zor bence.

3000 epey uygunmuş.

Geçen gün 300 metre mesafede bir yerden 3. kattan aşağı 3lü koltuk aldırıp 4. kata taşıttım 300 TL karşılığında. Orantılayın işte. Asansör yoktu ayrıca.

aracı, nakliyeciyi boşver. yevmiyelik adam tut 2-3 tane.

mesafe kısmında cüzzi benzin alınıyor. asıl para emek.
bu hesapta 250 hadi 500 benzine alıp 2500 taşımaya alacaklar. fiyat abartı değil piyasa şartlarına göre ama 2500den aşağı olacağını sanmam.

bir kaç arkadaşınızla siz taşısanız. pizzalar içkiler alınsa çok daha ekonomik olur ama çektiğiniz çileye değer mi bilemedim...

Asansorlu tasimaysa sistem maaliyeti yok sirtinda tasiyacaksa beden gucu maliyeti bence normal

tasinirken nakliyetci ile konusmustum
ana maliyet hammal parasi, benzin, mazot degil (sehir ici ozellikle)
O esyalari saracaklar, yuklenicekler, tasiyacaklar
O saatte baska is gelirse almayacaklar
vs vs

emek parasi o
3000 gayet ucuz

3000 bana da uygun geldi emek ve günün kalanını değerlendirememesi

kağıt toplayıcı çocukları yakala 500 er lira adam başı de taşırlar seve seve.

6 ay önce 5km mesafeye 5000 verdim

az bile hocam ne yaptın, yakınlık uzaklık mevzu değil ki, asıl mesele işçilik ve evin kaç odalı olduğu, taşınan ve taşınılan evlerin asansör ve kat durumu.

3 çekyat
1 baza
1 şifonyer
6-7 koli

Siz asansörlü taşımacılık sandınız herhalde. İki kişi bir saatte çok rahat bitirir ki ilk iki madde dışında her şeyi iki binada da asansör çıkaracak

o zaman evde eve nakliyatçı seo kastıran adamları arama, ikinci el ev eşyası satan yerlerin yanında soteye yatan üstü açık BMC dayıları bulunur, bunlara 500'e şuradan şuraya taşıyacaksın diye anlaş, kabul eder. Sonra çallıda amele pazarından tek amele tut zayıf kara kuru olanlar daha iyi taşıyor 500 de ona verirsin 1000e temiz.

@pavlis

hayır hocam dıştan asansörlü taşıma düşünmedik sen hala beden gücünün değerini küçümsüyorsun

hayatında hiç baza taşıdın mı bilmiyorum, nakliyatçılar bu işin nasıl yapılacağını baza kapağını, merdiven köşelerini bilir 10 dakikada çıkarırlar, işten anlamayan bazayı yarım saatte çıkaramaz

bu yüzden amele ya da kağıt toplayıcısı gibi seçenekleri boşver ucuz olsun diye

sen yaptıracaksan işi taşımacıya yaptır

fiyat normal.

Çok yazan olmuş, yakıttan çok emek... Ben de bir sokak arkaya taşınmıştım ve o zaman o sorgulamayı ben de yapmıştım ama değişen bir şey olmadı maalesef.

3 kişi olacaklar büyük ihtimalle. Üçe bölünecek o para. Kişi başı 1000 TL normal denilebilir.

kendin taşı.

ben 2 ay önce 5km yere 2500-5000 arası fiyat aldım 2500e taşıttırdım biriyle anlaşıp. sadece taşıma da değil adamlar söktü kurdu.

Stockholm.

Tam noel zamanı gitmiştim, inanılmaz keyifliydi. Masal gibiydi.

Cordoba, Ispanya, sosyal yapisi ve sosyallesme pratikleri, buraya ayni sekilde Granada'yi da ekleyebilirim.

Chang Mai, cok kaotik bir huzur hali var, ne oldugunu anlamasan da mutlusun

Santiago de Chile, oldukca siirsel bir yer, insan sanatci olsun diye yapilmis ilham verici bir yer, bu yorumu sosyal yapi degil fiziki yapi uzerinden yapiyorum...

barcelona. dünyanın en yaşanası yeri gibi geliyor bana hala.

Brugge. Tiyatro sahnesi gibi şehir.

Paris; yaşamak istemem ama genel olarak sevmiştim.

St.petersburg

Viyana

Edinburgh.

Bu da zamanda yolculuk yapmak gibi, aynı zamanda Harry Potter evrenine girmek gibi.

Floransa

Bilbao yu cok begenmistim.

Italya da brunico diye kucuk bir kasabaya gitmistim orasi mukemmeldi.

Barcelona

Türkiye'nin Ege şeridi; Datça, Marmaris vs.

çok bir olayı yok ama kültürel olarak Wroclaw'ı pek bir hoşuma gitmişti
gece hayatından ötürü Liverpool gerçekten tatlı bir şehir
noel zamanı Almanyada çirkin şehir yok, bu da güzel bir detay
okyanusu aşınca benim favorim Chicago. hem modern hem tarihi. sokaklar çok güzel, şehrin göbeğinde devasa bir göl. insanlar mutlu. yazı ayrı kışı soğuk da olsa ayrı güzel.
ya bana green card çıksın artık..

Stockhom
Quebec City
New York

Viyana ve Kophenhag, sehircilik anlayislari; bircok kosesinin gorsel olarak gozu doyurmasi; yeme-icmenin cok kaliteli olmasi ve de bu alandaki yenicilik anlayislari. Gordugum sehirler arasinda, "Sehrin, orada yasayanlara ait olmasi" anlayisina en yakin yerler olmalari, yasam standartlarinin cok yüksek olmasi.

Tel-Aviv cölde vaha. O cografyada ümit vermesi.

paris ya sanırım. nedeni ise birçok turistik şehrin turistlerle dolup taşıyor olması ve şehrin yerlilerinin merkezinden kaçması ve günlük hayatın bu şehirlerde sonlanıp bunların artık turist atraksiyonu merkezi haline dönmesi. bu da şehrin ruhunu alıp iskeletini bırakıyor. örneğin roma, brugge falan böyle kentler. çok güzeller fakat doğallıklarını kaybetmişler gibi. yani şehirden çok müze gibiler.

fakat paris'te aslında insanlar yaşıyor. elinde ekmeğiyle eve giden adamı görüyorsun. akşam arkadaşlarıyla çıkıp iki kadeh şarap içen fransızları görüyorsun. tanıdığı kasaptan et alan kadının onunla muhabbetini görüyorsun. yani yaşamaya devam ediyor şehir. 50 yıl önce nasılsa şimdi de öyle. bunu da fransızların kültürel muhafazakarlığına bağlıyorum. gayet güzel bir şeydir. biz ya da italyanlar gibi şuraya da turist gelsin buraya da turist para versin diye kasmamışlar.

viyana, berlin, sydney, new york ve kısmen amsterdam da böyle. ama paris yine de bunlardan daha güzel.

edit: buf-e-kür'de bundan bahsetmiş.

Ankara.

Cok uzaga gitmemek lazim. Ben cok sehir gordugum halde yurtdisinda, Turkiye'de gordugum bazi sehirler kadar hayran kalmadim hicbirine. Bu herseyiyle beraber dusunursek, kulturu, yemegi dahil. Hayran kalmak da kriterlere gore tartisilabilir. Sadece turist olarak gidip hayran kalmak, yasayip hayran kalmak da ayri durumlar. Ya da bazi sehirlerde deneyimledigim spesifik deneyimler de hayran kaldigim seyler arasinda olabilir. Hayran kalmak icin sadece goruntusu yetmiyor benim icin mesela. Havana'yi da gordum ve begendim, ama hayran kaldim diyemem ayrintilarini dusunursem.

Mugla (Fethiyesiyle, Bodrumuyla, Datcasiyla vs.) hayran kaldigim yerler arasinda olabilir, gordugum deneyimledigim kadariyla. Karadeniz'in bazi sehirleri, ilceleri de olabilir. Tabii bazi yerlere bozuldu diyebilirsiniz.

Ispanya'da, Costa Brava'da, Calella de Palafrugell de Mugla'nin el degmemis yerleri havasi vermisti. Barselona da belki yasanilir buyuk sehirler arasinda bir cok guzel seyi bir araya getirebilmis (havasini da dusunursek) ama uzun sure yasamak icin cok iyi degil bence. Uzun sure deneyimlediginiz yerlerin hayranlik hissi sonebiliyor.

Berlin'de de hersey bir arada: kultur, multikulturellik, sanat, muzik, yemek, hedonizm ve cabasi. Hayranlik uyandirmadi degil. Almanya'nin diger sehirlerindeki agir hava da yok. Turk kulturune ve yemegine de cok yakin olmak avantaj olabilir.

Not: O kadar yer gordum ama Paris'i gormedim hala. Ama bildigim kadariyla Berlin gibi oldugunu dusunuyorum. Gitmek istiyorum en kisa zamanda.

Bali

tel aviv'de gencligimi, kuduste yetiskin yaslari, lungern'de yasliligimi gecirebilirim. turkiye iciyse kisin kapadokya yazin kas.

gercekler ise istanbuldan baska yerde yasayamamak

Dalyan, Bodrum, Canakkale.
Coimbra, Lizbon

Restoran ve sucuya mutlaka hesabın %10u civarı para üstü bırakırım.(Garsonun tavır ve hareketlerinde olumsuzluk yoksa)

Diğerleriyle para alışverişim olmuyor.

Kurye ve pompacıya bahşiş vermiyorum. Restoranda serviste problem yaşamadıysam %10 civarında bahşiş bırakıyorum.

restoran servis iyi ise %10 bahşiş bırakıyorum, bazen kuryelere 5tl bahşiş veriyorum.

restorana genelde %10'unu bırakırım
pompacıya da 10-20 tl bırakıyorum genelde
kurye vs ye bahşiş vermiyorum genellikle

restoranda %5-%10 arası genelde, %10a yakın bırakmam için kalabalık bir masaya servis yapmaları gerek, genellikle bir ymeek siparişi ve servisi için yüksek bahşiş bırakmam zor.
Kuryelere 3-5 lira veriyorum genelde.
pompacıya bahşiş ilginç geldi ama

Restoranda %10'a yakın vermeye çalışıyorum. Çocuklarla beraber gittiysek ve bundan dolayı ek taleplerimiz oluyor. Bunlarda güleryüzle yardımcı olurlarsa daha da fazla veriyorum.
Yemek kuryesiyse veriyorum, yağmurlu ve karlı havalardan daha fazla veriyorum.
Pompacı camları temizlediyse bir şeyler vermeye çalışıyorum.

Kurye, pompaci vb bahsis birakmam. Yemek yedigim yerde 1000 tl alti hesap odeyeceksem yine birakmam. Ama ozel bir yemekte guzel servis sundilarsa %10 birakirim.

Her yerde bırakmaya dikkat ederim. Arabam yok pompacıyı bilemem ama taksici düzgünse, kurye iyi akşamlar vs dediyse (suratsız değilse), servis iyiyse vs

Restoranda servis ücreti varsa bahşiş asla bırakmam ama.
takside ve kuryede genelde paranın üstünü almamakla oluyor, 55se 60vermek gibi.

Pompacıya bahşiş vermiyorum.

Restoranda eskiden her zaman bahşiş verirdim ama ekonomik kriz sonrası hem fiyatlar çok şişti hem de maalesef yemek kalitesi bozuldu iyi yerlerde bile. Bu nedenle eğer yemekten ve hizmetten memnunsam %10 bırakıyorum. Hesapta kuver ya da hizmet bedeli görürsem bırakmıyorum. Eskiden buna dikkat etmezdim ama artık birçok yer buna geçip zorla bahşiş alıyor zaten. Bu nedenle ikinci bir bahşişin gerektiğini düşünmüyorum.

Kuryeye de hava şartları kötüyse 10 lira falan veriyorum. Dalga geçiyor gibi hissetmiyorum çünkü günde 10 kişi verse ekstra 100 lira yapacak. Günlük yevmiyeye artı olacağı için iyi bence.

Kuryeye 10 lira, self servis harici %10 veririm. Hesaba servis konmuşsa üstüne bahşiş vermem.

%10 ve sadece garsonlara veriyorum. her zaman değil ama o da.

türkiye için 1 liranın altındaki rakamlar komik bence de. hatta bahşiş vermek istesem bile para üstü 1 liradan azsa üstü kalsın demezdim. ayıp olur.

Bahşiş vermiyorum. Fiyatlar fazlasıyla fahiş.
Ayrıca ayda 30 defa dışarıda yiyorum, sipariş veriyorum belki. Hepsine bahşiş vermem imkansız.

Hep. Eve yemek servisinde de veriyorum. Rezalet bir servis verilmediyse, ki simdiye kadar birkac kez basima geldi, hep veriyorum. %7 ile 10 arasinda birakilirsa komik gorunmez.

Restaurantlarin bir kismi Türkiye´de servis ücretini ekliyor zaten fise. Beni rahatsiz eden kismi, %12 ve civarinda olmasi bu ücretin. Bence fazla.

bahsis vermiyorum. gereksiz buluyorum. bu hizmetleri bana sunmalari icin iyi ya da kotu bi maas aliyorlar. neden ekstra destek atayim ki.
ama biri isinin geregi harici bi yardim vs sunmussa birakirim ama bu ornegin karda yemek getiren bi kurye olmaz cunku kosullar kotu olabilir ama isi o sonucta

restoran: güler yüz gördüysem %10. ama eğer ailece gidip yediğimiz yemekler artık 500'ün altında olmamaya başladı. o zaman 20-30 filan veriyorum.

Kurye: nadiren

pompacı: camları sildiyse

bozuk para bırakmak artık biraz ayıp oluyor.

Ayakkabi
Kedi kumu

İndirimden önce fiyatları arttırmışlar sanki. Mesela geçen hafta aldığım kedi mamasına baktım bir tane daha alayım dursun diye fiyatı 418'den 470'e çıkmış.

Ben eskiye gore indirimli aldim valla. :)
Az once (bira masasinda) sampuan, tuvalet kagidi, bulasik tableti aldim ek olarak shshsjsjsjjs

Hb’de sepette ekstra indirim var

Hiç bir şey almadık, gerçek indirim göremedim ihtiyacım olan bir üründe.

Özellikle bir kaç ürünü 1 hafta önce sepete eklemiştim. İndirimlerden 1-2 gün önce fiyatını yükselttiler ve indirim diye eski fiyattan daha yüksek fiyattan satmaya çalıştılar.

Hiçbir şey +1

uçlu kalem, defter, kalem ucu :)

Gömlek alacaktım, aradığım hiçbir yerde yoktu, bütün gün boş boş dolandım:)

15kg kırmızı et

daha iyi temizlikten ziyade kullanım açısından ben sevemedim elektrikliyi.
normal fırçaya devam ettim.

elektrikli daha iyi temizliyor ama fazla fırçalama diye bir şey var. dikkat.

Ben elektrikliyi evde kullanıyorum, normal fırçayı da çantama atıyorum dışarda bir yerde falan kaldığımda kullanıyorum. Elektrikli kullanmaya başladığımda diş etlerim kanamıştı bir iki kez ama sonra geçti. Benimki biraz alt model gerçi, basınç ölçerli olanları da var onlar daha iyi gibi gözüküyor.

3 kuruş fazla verip braun yada oral-b,şarjlı almak en iyisi.Elektrikli alan kaç arkadasım batarya sıkıntısı yaşamaktan bahsediyor.Hiç düşünme bence

ben bir seneden fazladır kullanıyorum çok daha rahat ve temiz oluyor.

pilli braun kullaniyorum daha iyi temizliyor hem de usenirken daha az fircaliyorum yine daha temiz oluyo klasik fircadan

Elektrikli fırçaların en güzel yanı en az 2dk fırçalamanı sağlıyor. Normal fırçada acelem varsa hızlı hızlı yapıyordum bunda 2dk dolana kadar yapiyorsun.

Abla kardeş ilişkisi mi? Öyleyse gayet uygun bence.

tamamen kişilerin olgunluklarına bağlı, yürütülebilir.

18 yaşında birinin hayata bakışı ile 26 yaşın bambaşka

imkansız. seks yapılıp keyifli vakit geçirilir ama ciddi ilişki olmaz.

ben de zamanında böyle cevaplar görünce çok sinirlenirdim, "hadi len ben olgunum gayet de güzel olur, aşkın yaşı olmaz" diyordum ama hiçbiri uzun sürmedi. bir nevi çocuk muamelesi görüp dehlendim bir noktadan sonra "olur" diyen kişiler tarafından.

hatta şöyle söyleyeyim, 18 yaşındaki bir erkekle sağlıklı romantik ilişki kurabilen 26 yaşındaki bir kadının fazlasıyla anormal olduğunu düşünürüm ben. yani bi problemi, ciddi bi sorunu filan vardır diye değerlendiririm kendi kafamda.

bak 28-36 olurdu, belli bi yaştan sonra farklar flulaşıyor ama 18-20 yaş filan bu seviyeler çooook genç.

ha erkek tarafıysan yardır derim. güzel tecrübe olur. çok şey öğrenirsin. sonra çok ağlarsın ama olsun. kadın tarafıysan diyecek bi şey bulamıyorum.

İmkansız diyorum.

mark +1
kadin anlasabiliyorsa bi sorun oldugunu dusunurum kadinda. 26 yasinda 18 yasindaki cocuga tahammul edemezsin. istedigi kadar cocuk olgun olsun, iyi egitim, iyi aile vs. olmaz...

Yaş farkında değil de, erkeğin daha 18 yaşında olmasında sorun var bence.

E: 25, K:33 olsa olurdu mesela.

Her insan, her ilişki kendine özgüdür.

Karşındaki küçüktür ama olgun olabilir. Karşındaki büyüktür ama senin yaşına uyum sağlayabilir. Seninle aynı yaşta olan biri seni aldatır ve seni yıkıma uğratır ama senden küçük ya da senden büyük biri seninle evlenip sana güzel bir çocuk kazandırabilir. Zorluklar sevgiyle aşılabilir. Zorluk olur mu? Tabii ki olur. Erkek daha üniversiteyi bitirecek, askerliğini yapacak, iş bulacak... Kız bir noktada yaşım geçiyor deyip evlenmek isteyebilir ya da seni bekleyebilir.

İnsanın sevdiği birini bulması güzel bir şey. Ben böyle sorularda size denk gelmişken şansınızı deneyin diyorum. Hayırlısı olsun.

mark+1 erkolar biraz etkileniyo bu durumdan iyi ve kotu olarak. bir de 18 kucuk bi yas

yeni nesilin gumbur gumbur gelmesi sorununun dogurdugu sorunlarr. bizim lise zamani yoktu bunlar

Mümkün değil

Kadınların erkeklerden her türlü daha erken olgunlaştığı gerçeğini de göz önüne alırsak oluru hiç yok, sıfırın altında.

Kendi 18 yaşımdaki halimi de bir düşünüyorum da şu an.. breh breh breh :)

Hayir

18 yasinda insan cocuktan biraz hallicedir. Kendisi 26 yasinda olup da 18 yasindaki biriyle iliski yurutmeyi dusunen insanin kendisi, hayat, etik, ve romantizm konularinda ciddi sorunlari vardir diye dusunurum ben.

Aradaki yas 8 yil oldugu icin degil. Taraflardan biri daha 18 yasinda oldugu icin. Hayatta ayni "milestone" (bu nedir bilmiyorum, donum noktasi diyeyim) tecrubeler yasanmamistir zira. Bir de ben ogretmenim, ve bu tarz bir dusunceyi tahayyul edemiyorum bile durust olmak gerekirse.

26 yaşında kadın 18 yaşında erkeği abuse eder alimallah… Abla kardeş ilişkisi olur ancak ordan. İlerleyen yaşlarda tekrar deneyiniz.

Kadın tarafı acilen terapiye gitmeli.

Yürür. 18 kadın-28 erkek versiyonu hayatımın en güzel ilişkisiydi.

Kafa yapın uymadıktan sonra yaşlarının yakın olması bir şey ifade etmiyor. Bazı genç insanlar olgun ve stabil düşünceli, bazı orta yaşlı insanlar çocuk gibi olabiliyo. Karakterler uyumluysa, cinsel çekim de varsa pekala yürür.

Şu an 18 yaşındaki erkeklere ablalık yapıyorum kardeş gözüyle bakıyorum... imkanı yok uçurum var arada çünkü iki yaş grubu da en kritik ve değişken dönemlerindeler. 18 ergenligin doruklarinda 26 yetiskinligin düzenin baslarinda

Erkekler zaten geç olgunlaşıyor. 26 yaşındaki erkekler bile şu an çok çocuksu, yetişkin değiller. 18 yaşında birini öğrencim gibi görürdüm, düşüncesi bile rahatsız edici.

bu yaşlarda 8 yaş çok fazla.

seks için evet, düz ilişki hayır.

Amanıın :)

Hisse dışında kalan paranı aracı kurum repo yapıyor. Repo mailleri buna ilişkin.

Hisse alınca senin hissen aracı kurumda durmuyor, Takasbank’ta senin adına saklanıyor. Bunun için aylık minik bir komisyon alırlar bir kaç lira. Ayrıca her hisse işleminden de komisyon ve bsmv alırlar. Binde 2 on binde 2.5 değişir bu komisyonlar. Bunlar çok önemli değil, ekstrende görünce inceleme, geç.

Hisse satışında eğer günlük aldığını satmıyorsan 2 gün sonra nakit kullanılabilir oluyor.

edit: aracı kurum sana portföyünün bir kaç katına kadar (en fazla 6 katı sanırım) işlem yapma hakkı tanıyabilir. ama bu işlem günlük olur. gün içinde pozisyonunu kapatmazsan temerrüde düşersin. ya da kredili işlem yapabilirsin. kaldıraçlı bu işlemlerde anaparayı tüketip eksiye düşebilirsin.

Eksiye gidip borçlardan sorumlu olmazsın. Çünkü sirketlerin sorumluluğu kendi mal varlığı kadardır. Ortaklarin bir sorumluluğu yoktur.

Bir şirkete ait hisse senedi aldığınızda o hisse senedinin ederi kadar paya sahip olursunuz ne eksik ne fazla. Şirket batar tahtası kapanırsa artık elinizde 0 değerli hisse senedi kalır borçlu ya da alacaklı duruma düşmezsiniz.

Gelelim aldığın maile, günümüzde hisse senetleri kaydi olarak alınıp satılıyor geçmişteki gibi fiziki bir hisse takası olmuyor, siz aracı kurumdan bir hisse senedi alım talebi girdiğinizde aracı bu talebi işleme alır, alım gerçekleşir ve takas banka iletilir takas bankta size ait hesabınıza hisse adeti işlenir.

Yani özetle sizden önce hisse senedi kadar tutar borç kaydedilir, günün sonunda aracı kurum bu hisse bedelini takas bankın hesabına yansıttığında da hesabınıza alacak olarak yazılır artık hisse payları tamamen size aittir.

Kendisinden 18 yaş küçük erkek arkadaşı olan arkadaşım var sorun etmiyor ikisi de. Benden 3 yaş küçük erkek arkadaşım ediyordu.

+-5 sorun olmaz jenerasyon farkı açısından.

önemli

kişilerin hayattan istedikleri, şart ve koşulları,ihtiyaçları, iletişim biçimleri birbiri ile uyumlu olduğu sürece ilişkiler devam eder, farklılık açıldığında biter.

Bu kanun gibi bişiydir, her koşulda geçerlidir. geri kalan her şey bu kuralın etrafında şekillenir.


ahmet ve ayşe arasında yaş farkı çok önemli bir hal olabilirken yine ahmet ve fatma arasındaki ilişki için hiç bir öneme sahip olmayabilir.

örneğin; 20 yaşında genç bir erkek, 45 yaşında bir kadın ile beraber olabilir, zira 20 yaşındaki bir erkeğin evleneyim çoluk cocuk yapayım gibi bir derdi yoktur. erkek 30 kadın 55 olduğunda, erkek çocuk istiyorum dediğinde her ikisinin de istekleri arasında fark açılmıştır ve ilişki biter.

aynı erkek 30 yaşında iken 20 yaşında bir kadın ile ilişkisi olabilir ve yukarıda ki arzularını gerçekleştirebilir.

biraz kime göre, neye göre durumu var.

bununla ilgili olarak zamanla yapılmış gözlemler sonucu edilmiş laflar var.

Benim istediğim şey dış koşullar değil siz ister miydiniz. Mesala örnek vermişsiniz 30 yaşında erkek 55 yaşında kadın olmayabilir çünkü erkek çocuk isterse bunu karşılayamazlar. Ben diyorum ki ya karşıliyor olsaydı bu ilişkiyi yapar mıydınız.

kız arkadaşım bende 14 yaş küçük (44-30) ciddi bir sıkıntı yaşamıyoruz. ama daha geçmişte (35-23) gibi ilişkiler oldukça yorucuydu. sadece yaş farkı kriter değil. ilerleyen yaşlarda 10-15 yaş gibi farklar ciddi sorun yaratmıyor.

tam olarak ne öğrenmeye çalıştığınızı anlamadım ben. bir insanı çekici buluyorsam ve karakteri, zevkleri vs de uyumluysa yaş farkı tek başına gözüme batmaz. fakat bu "yaş farkı önemsiz" demek için de yeterli değil. insanın fizik durumunu, karakterini, beklentilerini belirleyen etmenlerden biri de yaşı sonuçta. ayrıca bugün sorun olmayan bir şey belli bir süre sonra sorun olabilir, bu durumda da ilişkiyi noktalarsın.

özetle benden 5 yaş küçük x kişiyle olmayabileceği gibi 20 yaş büyük y kişisiyle olabilir.

Yaş, sosyal statü, siyasi görüş, dini inanç bunların farklı olması hep birbiriyle aynı ancak konuları farklı sorunlar ortaya çıkarıyor.

Eğer ilişkide olan kişilerin "her ikisi de" bunu sorun etmiyorsa zaten bu fark gündeme hiç gelmiyor ya da adetten konuluşulup kapanıyor. Ancak ortada sizi şüphe ettirecek ve etraflıca düşündürecek bir vaziyet oluştuysa sorun yaşamanız da muhtemel. İçinize tam anlamıyla sinmeyen bir ilişkiye başlamayın. Dünyada herkese yetecek kadar insan var.

Aradaki fark kuşak farkına varınca problem olabiliyor. Anlaşma zor, konular başka.

önemli. 3 yaştan fazla olmasın mümkünse.

Ayakkabılığın önünde yeri var. Oraya koyuyorum.

Küçükse kapının girişinde ayakkabılık/oturma yeri var onun üstüne koyuyorum. Büyükse onun yanında yere koyuyorum.

Ayakkabiliga. Yere koymam. Evin bereketi kacar derler.

diyelim ki dışarıdan geldim çantayla ilgilenmekten önce yapacak işlerim var çok açım yorgunum vs banyoya fayansın üzerine bırakırım

sıra çantanın içindekileri alıp yerleştirdikten sonra çantanın altını ve fayansı silerim

girişte kapıya en yakın yerde, kolaylıkla silebileceğim bir yere koyarım. evin içine almam.

Çantamı dışarıda kirli yerlere koymuyorum ama koymuşsam bir süre evde bir yere dokundurmuyorum sonra o kirli yerin zaman aşımına uğradığını düşünüp sallamıyorum.

her yere. bunlarin hesabi cok ekstrem sekilde anne-baba evinde yapiliyordu ve beni cok yoruyordu. her yere koyabilirim, bunu dert edemem.

@buf-e kür+1

market poseti de dahil yolda agirliktan olsem de yere koymam hicbir seyi. hele ki cantam :))
ben ilkokul 1den universite sona kadar cantami hep yanimda oturtmus insanim haha
o yuzden hic silme islerim olmadi duyuruyu okuyuncaya kadar aklima gelmemisti boyle bi sey
simdi dusundum de herkesi kendim gibi sandigimdan eve arkadaslarim cok kirli canta getirmis olabilir. kimseye silelim teklifinde de bulunmadim cunku

kapı girişine yakın bi' yere, yere.

kapı girişi

Portmantoya.

Çantaya dışarıda yere koymam +1

ne kadar kirli olduguna bagli.

valiz fln olunca soyle bi silip bosaltip dolaba kaldiriyorum.

kiyafeti tamamlamak icin kullandigim bir cantayi bosaltip dolaba geri kaldiriyorum

daga bayira yuruyuse gittiysem geldigimde cantayi bosaltip dolaba kaldiriyorum. bu canta genelde kayaliklarda otlarda topraklarda fln yuvarlanmis oluyor, silmek aklima gelmemis hic. 3-5 ayda bir makinaya atip yikiyorum.

laptop vs tasidigim sirt cantami da aynen geri kaldiriyorum daolaba ertesi gun kullanmayacaksam, metrolarda otobuslerde yerlerde oluyor arada. kullanacaksam da portmantoda duruyor mont ve ayakkabilarla beraber. portmantoyu da silmiyorum, zaman asimina ugruyor bence :D

spor çantası için cevap vereyim

hep aynı yere, zemini de çantayı da kirli kabul ediyorum, hafızaya atıp dikkat ediyorum

Aktarma süresi çok mu kısa? yemek yenecek vakit yok mu? Yemek olmasa da kahve içmeye belki?

Almanyada bulamayacağı bir şey daha uygun olur. Ne seviyor nelerden hoşlanıyor onu düşünün.

iyisinden bir baklava diyecegim ya klasik olacak ama.

kurabiye de olur bu arada yolluk gibi yesin atistirsinlar. dusunceniz gayet guzel

kuru pasta orada da vardır. bir şey götürme. yanında olmak yeter.

Düşünceniz saçma değil. Kurabiye güzel fikir. Maksat jest olsun.

cenazesi oldugu icin bence hic bir sey. sonradan ev adresini biliyorsunuz. amazondan ya da bir yerden bir hediye gonderirsiniz.

kuru pasta meslek odası buluşması tatlısı
baklava götürün

Ayrılma süreci sonrası yola annenle devam etmişsin anladığım kadarıyla.

Babana 'Kusura bakma.' diyeceksin ve annenle yoluna devam edeceksin.

Anneni üzeceğini bile bile babanı da dahil etme gayretini anlamadım ben.

Kadın 'herşeye rağmen' 'aman da çocuğum mutlu olsun' diye kendini aldatan adamla elele gülücük mü dağıtsın etrafa?

baban zamanında aldatarak ailesini gözden çıkartmış zaten.

annenize aldatılanın ve ayrılanın kendisi olduğunu, sizin babanızın çocuğu olmaya devam ettiğinizi hatırlatmanız lazım.
bunu ya konuşarak ya tartışarak ya da bir şekilde ona hatırlatmalısınız.
hayatınızın en önemli adımlarından birinde odak noktasını kendisi olarak belirlemeye hakkı yok.
evet bunlar zor süreçler ama yaşı ve konumu itibariyle bu süreci daha iyi yönetebilmesi gerekirdi.
yönetememiş olması da normal, sonuçta anne de olunsa mükemmel olunmuyor ama dediğim gibi, babanızı yanınızda istemenin ona bir ihanet olmadığını, babanızın hâlâ babanız olduğunu, bu yaptığının size haksızlık olduğunu, onu anladığınızı ama daha olgun davranmasını beklediğinizi bir şekilde ona yansıtmalı, onunla konuşmalısınız.

gerekirse psikolojik destek alın.
zaten bu süreçlerde terapistler anneyle, babayla, eşle vb. görüşmek isteyebiliyorlar.
annenizi de bu sürece dahil edecektir, belki bu şekilde çözersiniz.

bu sorunlar yüzünden sizin vazgeçmeniz de çocukça olur.
sonuç olarak bu sizin hayatınız ve bu, çevrenizdekilerin size uyum sağlaması gereken bir süreç.
en kötü ihtimalle "olduğu kadar" olur, babanızla ayrıca tanışırlar ya da başka bir yol bulunur.

ebeveynler arasında seçim yapmak çocuğu psikolojik olarak bölen bir şey.
diğer yandan, maalesef ebeveynlerden biri tarafından diğerini dışlamaya zorlamak da çocuğa bir tür psikolojik şiddet uygulamak demektir.
anneyle baba arasında bir kadın-erkek ilişkisi var ve bu ilişkide swinger olmaktan tutun, birbirini aldatmaya ya da ölümsüz bir aşk yaşamaya kadar her şey yaşanabilir.
bunu sorgulamak aile dinamikleri açısından çocuğun haddine olan bir şey değil.
ebeveynler arasında yaşanan herhangi bir sorun ve ayrılık sonucunda da, ebeveynlerin çocuklarla olan ilişkisinin taraflarca manipüle edilmesi doğru bir şey değil.
çocuğun iki ebeveyne de ihtiyacı var.
kadın erkek ilişkisiyle, ebeveyn çocuk ilişkisini karıştırmak çocukta kalıcı travma yaratır, hayatını etkiler.
yani burada asıl "ebeveyn olma bilinci"nin devreye girmesi lazım.
ne kadar kırgın olunursa olunsun, ebeveyn olarak olgun davranılmalı ve yetişkin olarak da sorumluluk alınmalı.

erkeğin kadına ihaneti çocuklarına ihanet demek değildir, bunu ayrıştırmayı öğrenmedikçe de böyle ebeveynlerin duygusal manipülasyonuna maruz kalmaya devam edeceğiz.
yani bu sadece evlilik sürecinizle ilgili değil, hayatınızın geneliyle ilgili bir konu aslında.
sadece bu sebeple değil, zaten çözmeniz gereken bir sorun bu.


edit:
bu arada şu da var.
sırf bu yüzden evlilik planlarından vazgeçmeyi düşünmeniz, sizin de zaten bu aile dinamiği içinde büyüyemeden çocuk kaldığınızı gösteren bir şey.
bir yetişkin olarak karşınızdaki insana verdiğiniz söz her şeyin üzerinde olmalı ve bunu tüm zorluklara rağmen gerçekleştirebilmelisiniz.
yani siz de bir yuva kuracakken belli bir "sağlamlığa" erişmiş olmanız lazım.
işte bu tip travmaların çocuklar üzerinde böyle bir etkisi oluyor maalesef çünkü annenizin oğlu/kızı olmaya zorlanıyorsunuz.
o yüzden bu sorun için psikolojik destek alırsanız her yönden fayda görürsünüz.

Eşiniz sizi aldatsa ve siz üzülüyorken çocuğunuz size drama queen dese ne hissedersiniz?

Bu olayda babanızın yeri olmamalı.

Annenizi aldatan biri için bu kadar ısrarınızın sebebi ne?

Annenizle babanızın arasında olanlara sizin dahil edilmemeniz gerekirdi. Baba sorumluluğu başka kocalık başka. Annenizin tavrı doğru değil. Kendisi iletişimi en aza indirebilir ama sizin baba-evlat ilişkinizi bu şekilde etkileme, engel olma hakkına sahip değil.

Eğer babanızla iletişiminiz iyiyse, o anı babanızla geçirmek istiyorsanız annenizin ikna olmasını sağlayacaksınız. Bir tanıdığınızdan rica edin annenizle konuşsun. Böyle özel günlerde odak nokta anne babanızın iletişi olmamalı.

Benim çevremde çok fazla anne babası boşanmış tanıdığım var, hiç öyle o gelmezse ben gelmem muhabbeti duymadım. Ha araları kötü olan boşanmış çiftler böyle günlerde yan yan oturmayıp, konuşmuyorlar ama ortamda sorun, kavga olmadı. Gerekirse aynı fotoğraf karesine bile girdiklerini gördüm ben kuzenimin eşinin anne-babasında.

Nerdeyse aynı durumdayız. Bizde aldatma olmadı ama her şey çok olaylıydı.

Biri anneniz diğeri babanız, siz çocuksunuz. Ebeveyn gibi davranmaları gereken kişi onlar, siz değilsiniz. Nasıl istiyorsanız öyle yapıp dik durmanız lazım. Terapiye +1 diyorum. Benim annem bu konularda çok drama yaratıyordu ben yine dik duruyordum ama üzülüyordum da. Terapiden sonra doğru yaptığımı fark edip asla çizgiyi geçmesine izin vermedim.

Ben isteme nişan vs için dışarda yer tutmaya karar verdim, benzer durumda olan arkadaşım da dışarda tatlı bir yer tuttu. Anne baba yine aynı ortamda ama evde değiller. Benim annem de baban bu eve giremez ondan ayrı benden ayrı istesinler gibi saçma sapan şeyler söylüyordu. Çocuk değilsiniz aynı ortamda duramayacaksanız nikahıma misafir gibi gelip gidersiniz demiştim. Sonra kabul etmişti.

@Dissendium +1

Aldatan insan sadece eşini aldatmıyor ailesini de gözden çıkarmayı kabul etmiş oluyor. O sebeple çok da üzülecek bir şey yok.

Ayrıca anneyi çok haklı buldum, ben de beni çok üzen bir insanı evladım sevmeye devam etsin istemezdim.

babanız annenizi aldatmış ancak eylemi babanızın annenize karşı. ve ayrıca boşanmışlar. o sizin hala babanız. babanızın yanında olmasını istemeniz normal. bence bunu sakince annenize anlatmaya çalışın.

babalık görevi varsa ailesine sadık kalsaymış diyenlerdenim ben de
haksız tarafın yanında yer almazdım

anlaşamadıkları için boşansalardı bunları yaşamayabilirdin

anne tarafının da öfkesinin bitmiş olması iyi olurmuş ama bu yaştan sonra değişmez diyorsun

bence annen aynı ortamda bulunmak istememekte haklı

Babanız mı daha varlıklı anneniz mi? Babanız gibi geldi bana…

Benim babamla annem de boşandı aldatma falan yok psikolojik baskı sebebiyle. 25 yıl anneme çok çektirdi. Ve biz 8 yıldır görüşmüyoruz. Ne üniversite mezuniyetine ne düğüne çağırdık.

Babanız annenizi aldatmış. Sizin için bir sorun yok mu?

Dissendium +1

Benim bi akrabam var, boşandılsr, kızları evlendiğinde anne çok zor günler yaşamış olmasına rağmen kızımın mutlu günü ve o da babası diyerek olaylara dahil etti babayı, her ne kadar üzülse de kızının mutluluğunu bir anne olarak kendi üzüntüsünün önüne koydu. Olması gerekn budur.

He gelgelelim annenle baban boşanmamış olsa evlilik süreci çok mu güzel olacaktı? Cevap: kesinlikle hayır.

Ben de geçen yaz evlendim. Ne çektiğimi ben bilirim. Babam ben evlenmek istediğim için "drama queen"e bağladı. Delirdi adam, gerçi zaten aklında vardı bir iki tahtası eksikti de iyice kötü oldu.

Ben de dedim ki, nikah başvurusu yapılırken benden anne-baba muvafakatnamesi istemicekler nasılsa. Paşa gönlünüz bilir. Eğer mutlu günümde yanımda olmak istiyorsanız gelirsiniz. Yok biz senin mutluluğunu çekemiyoruz, görmeye bile dayanamıyoruz diyosanız da tercih sizin, saygı duyarım dedim.

Efendi gibi geldiler sonra.

Sanma ki anne baba boşanmamış olsa her şey güllük gülistanlık oluyor. Her ailede yaşanıyor, yok efendim niye altın takmadı yok efendim niye bohça getirmedi, yok niye öyle dedi, niye şu niye bu. Sorun çıkarmak isteyen insan bi şekilde çıkarıyor. Sana da sıkıntı stres panik atak kâr kalıyor. Çünkü ebeveynler kendi duygu durumlarından çıkıp süreci mantıklı bi şekilde ve çocuğunun mutluluğuna odaklanarak geçiremiyorlar. Yapılacak bir şey yok. Sen o adamla aynı yastığa baş koymaya karar verdiysen yolundan dönme, bi şekilde geçiyor.

babanı neden davet ediyorsun sorusunu soracak veriye sahip olmadığımızı düşünüyorum. bireysel yaklaşmak gerekli. babası annesini aldatmış, evet. fakat çocuğa karşı babalık görevlerini yerine getirdi mi? maddi manevi destekde bulunmaya devam etti mi? bunları bilmeden çağır ya da çağırma diyemeyiz. keza başlık sahibinin sorusu da bu değil.

açıkçası yıllar boyunca annem beni manipüle ederek babamdan soğuttu. belli bir yaşa geldikten sonra babamın %100 hatalı olmadığını anladım. evet annemle çalkantılı bir ilişkileri vardı ve bu ikisi arasındaydı. bana karşı görevlerini her zaman ama her zaman yerine getirmişti. anneme karşı hatalarına göz yumduğum anlamına gelmiyor bu. bunlar için her zaman tavrımı ortaya koydum ve dediğim gibi, tek hatalı babam değildi, annem de babamın ona yaptıklarının aynısını babama yapıyordu. ben bu insanlara ne yapayım, döveyim mi kulaklarını mı çekeyim? yaptıklarını tasvip etmediğimi söylemekten başka bir şey çıkmaz elimden aga, benim de kendi hayatım var yani...


blatta hiberna'nın dediği her şeye katılıyorum. jazzabel'in çektiği rest de çok mantıklı. ben olsam ikisini de davet ederim. en mutlu günüme isteyen gelir isteyen gelmez der geçerdim. annemle aram bozulacaksa da bozulsun ne yapayım, o babamla hatıralar yaratmama engel olurken iyiydi allah allah.

baban aldatmakla tercihini yapmış diyenlere katılmakla birlikte, hısım akraba olunan bir dönemde ileride sana karşı kötü ithamlar duymamak adına anne ve babanın yan yana olması iyi olur. başkalarına karşı kendinizi dağılmış bir aile tablosu içinde göstermeyin.

annenin olayı kendi içinde kapatıp baba hakkında kötü konuşmaması olması gerekendi

ama sen nasıl 2sini bir arada görerek mutlu olmak istiyorsan annen de aynı şekilde eski eşini görmeyerek mutlu olmak istiyor

Çok benzer olmasa da benzer bir durumu yaşadım, yaşıyorum. bizde baba anneyi terkediyor. anne 4 çocuğunu bırakıyor ve geri almak ya da görüşmek için yeterli eforu sarfetmiyor, özetle. benim kardeşlerim annemle görüşmez, affetmezler. babamı da hayatlarından çıkarmadılar ama adam zaten herkesi hayatından iten birisi olduğu için iyice araları soğudu. yeni evlendim. ne annemi, ne babamı düğüne çağırdım. annemi çağırmak istedim ama kardeşlerim istemedi. önceliğim kardeşlerim olduğu için anneme anlattım, o da kabul etti, gelmedi. babamı sildim.

yıllar geçmiş, olan olmuş, ben anneme bir şans daha verdim ve iyi gidiyoruz. senin için de yıllar geçmiş, babana bir şans daha vermişsin ve bu şansı geri alamazsın şimdi. annenle bunu güzelce konuş. annen olmaz derse, benim kardeşlerimi seçmem gibi, anneni seçmen gerekir diye düşünüyorum.

Babalık vazifesi ve eşlik vazifesi farklı şeyler. Baba sadakatsizse eşine sadakatsizlik göstermiş, nasıl ki eşlerden biri bir çocuğuyla görüşmek istemiyorken kardeşlerin ya da diğer eşin görüşmesini engellemesi saçmaysa bu da saçma olur.

Eşler birbirine düşman diye çocuğun yaşayan ve kendisini kabul eden bir ebeveynden mahrum yetişmesi haksızlık.

Anne babanız arasında kötü bir olay yaşanmış, ancak anlıyorum ki babanızla aranız kötü değil.

Babanız annenizi aldatarak kötü bir şey yapmış, ancak bu babanızın komple aforoz edilmesini gerektirmiyor. O halde eşini aldatan kimseleri kendi anne babaları da reddetsin. Bu gerçekçi bir tepki değil. Aile bütündür, ancak aile bağları bireyseldir. Annelik, babalık, kardeşlik kavramları bireye göre tanımlanır. Birisi sizin babanızken, diğerinin eşidir. Bu ikisi aynı şeyler değiller.

Annenize bunu anlatmaya çalışmalısınız. Bu düğün vesile olsun, çünkü bu zincirin bir yerde kırılması lazım.

Babanızla aranız kötü olsa zaten sorun olmayacak, ancak hayat akıp geçiyor ve siz istediğiniz halde babanızı hayatınıza katamıyorsanız, bunun için annenizden vazgeçmeniz bekleniyorsa ortadaki tek mağdur sizsinizdir.

Üzerinden yıllar geçmiş, annenizin en başta kendisi için artık bunu atlatıp yoluna bakması lazım. Sizi istediğiniz halde babanızdan mahrum edemez.

Babaniz annenizi aldatip bosandiktan sonra, sizinle olan iletisimini nasil tuttu, bu da onemli bence.
Eger sizinle ilgilendi ve maddi/manevi sorumluluklarini yere getirdi ise, yani kendisinden "kotu kocaydi ama iyi babaydi" diye bahsedebiliyorsaniz bir nevi, annenizin bugunun sizin gununuz oldugunu vs kabullenmesi gerekir. Bunun ustune destekle vs calismasi gerekir.

Eger bosanmalarindan sonra babaniz sizi arayip sormadiysa, annenize sorun cikardiysa, size cok da bakmadiysa yani, ama simdi siz "aman ille de babam" diyorsaniz, ben de annenizin yerinde olsam "eeh simdi mi kiymete bindi otuz senedir ben bakiyorum, ne bu baba sevdasi arayip sormayan adama" derdim.

Bunlarin disinda blatta+1

Yani genelde pek degismiyorlar. Arkadaslardan siradan gidiyor gibi gorunuyor. Bi de post iliski durumunuz var? Kendjnizi tekrar uzmeye degmez.

Birisiyle birlikteyken mi yazmış yoksa yalnızken mi?

İnanma… Diğerlerini “düşürememiş” senin ne aradığına bağlı. Takılıp geçerim dersen, devam et. Sevgililik düşünüyorsan, üzüleceksin.

kafalarsan baskasina yazmayi bi surekigine kesebilir :d

Valla ben de herkese yazıyorum bu ara ama. Düzgün birini denk getirsem ve anlassak evlenirim mesela.

Öyle de düşün bir yandan xd

Dolandirici bunlar. İnanmayin bence.

Tanımadan anlayamazsın, sen de çok takılmadan bağlamadan bi görüşmeye başla, duruma göre anlarsın zaten.

Diğer iki arkadaşının üzerinde de denemişse acikca sadece bir liste ustunde ilerlemis seni ozel bir noktaya koymamış demektir. Sadece sıralamadaki bir sonraki isimmişsin.

arkadaşlara sırayla yazan birinden adam olmaz. uzaklaş.
bumble'da 100 kişiye yazmakla arkadaş çevresinden 3 kişiye yazmak farklı şeyler. ben arkadaş çevresine hiç yazmam, mesela. son ilişkimden sonraki dönemde arkadaş grubundan yazılmaya çok müsait insanlar vardı, yapmadım. kredibiliten böyle düşer, yaparsan. kadın, erkek, nb, bitmez, başka yakışıklı bulamam diye düşünme.

bence zaten karari vermissin, adama da guvenmiyorsun ama iste bu adam cok gelmez diye buradan olumlu cevap alip kafan rahat ettirmeye calisiyorsun....

realite: kisa surede bu kadar kisiye yazan biri, sonra baskasina da yazacaktir.
inanmak istedigin: beraber o enerjiyi yakalarsak, baskalarina davrandigi gibi bana davranmayacak, benim icin degisecek, bambaska bir gelecek mumkun .

Bir beklentiniz var haliyle ama bana daha cok adamin avci ruhu tetiklenmis gibi geldi. Tekrar adim atsaniz kacacak gibi. Tam bir kacinganlik davranisi.
Guven vermedi acikcasi

@mor oje, bir daha adım atmayı düşünmüyorum. konuyu da tekrar açmıyorum. o aramasa ve mesaj atmasa ben herhangi bi şekilde iletişime geçmiyorum

Siz kendinize böyle bir söz verdiniz, tamam ama karşı taraf sizi biraz tanıdıysa ve @mor oje'nin bahsettiği gibi avcı ruhluysa yelkenlerinizi hemen suya indireceğiniz bir jestle, mimikle, teklifle, davetle vb. karşınıza çıkar, yine bir şekilde kendini düşündürür. Ben açık açık konuşmanız taraftarıyım açıkçası, derdi neyse konuşsun, bu iş olmayacaksa da olacakmış gibi davranmasın.

"Ama arkadaşlık, eskisi gibi sık görüşmelerin olacağı "kankalık" olabilecek bir durum değil. "
Bu senin düşüncen o böyle düşünmüyor. Ya arkadaşlığınız bozulması diye soğukluk gitmesi için yapıyor ya da bir zaman sonra yelkenleri suya indirip fwb'ye evrilmesi niyeti var.

Sebebini bilemiyorum ama "orada" kalmanızı istiyor. Bu yaptığını yapmasa belli bir mesafede olacaksınız. Yaptığında uzaklasamayacaksiniz ama. Siz nasıl tavır gösterirseniz gösterin nedenini belli eder zaten. Kontrol oyunu gibi geldi bana biraz.

Nedeninin ne önemi var ki? Birlikte bir şey yapmak istiyor ancak istediği şey size iyi gelmiyor, onaysa iyi geliyor. Bu kişi sizi zaten reddetmiş, yani desteğe ihtiyaç duyan sizsiniz ancak nedense onu mutlu hissettirecek ve sizi sıkacak şeyleri onun için kabul ediyorsunuz.

Nereye varmaya çalışıyorum anlatabildim sanırım. Yapmayın bunu kendinize. Sebebi neyse ne, sonuçta sizi reddetmiş. Bu sebep her neyse sizden daha önemli onun için. O halde herkes kendi yoluna gitse daha iyi değil mi?

bazı şeylerden vazgeçmeyi kabullenemediği için böyle yapıyordur

sadece bir soruyla bir ilişkinin kopması erkek mantığına ters

ama önemli olan sizin nasıl huzurlu hissettiğiniz
kimseyi memnun etmek gibi bir göreviniz yok

böyle davrandığı için benim de umudum maalesef devam etti. bi anda kesemedim iletişimi. sonunda da her türlü huzursuz oldum :(

iletisimi kesinlikle sürdürmeyin, birakin. hisleriniz devam ederken bu durumda olmak kesinlikle iyi bir sey degil. beklentilerinizi sifirlayin, sadece romantik niyetlerle görüsmeye devam edebileceginizi, bunun haricinde görüsmek istemediginizi söyleyip yol verin. kem küm ederse buna saygi duymasi gerektigini söyleyin. onun gözündeki degeriniz artacaktir. bir süre sonra tekrar iletisime gecerse de bu söylediginizi tekrar yeni bastan hatirlatin, ayni döngüye girmeyin. sinirlarinizi ve isteklerinizi net söyleyin.

her türlü iddiaya girerim, bu şekilde sürekli arafta bıraktığı birden fazla kişi var ve sizlerle kendi egosunu yelpazeliyor, kendi tüylerini parlatıyor. bu konudaki özne ne sizsiniz ne de sizin arkadaşlığınız bla bla bla. özne herkes her daim her koşulda benimle ilgilensin duygusu.

İnsan bir açık kapı gördüğü zaman buradan girer. Her insan yapar bunu. Eğer bu durum her ne isim altında olursa olsun size iyi gelmiyorsa o kapıyı kapatmak (en azından siz yolunuza devam edene kadar) bir çözüm. O istediği hayatı sürdürebiliyorken sizin üzülmeniz hiç mantıklı değil çünkü...

ne yaptığını bilmiyor da olabilir.

Benzer durumda olan biri olarak, kendim de duymayi pek istemesem de, diyorum ki adam size cevabi vermis. Burda sizin onun ustunden degil kendi ustunuzden cevaplamaniz gerekiyor.

O oyle yapti, boyle dedi, boyle mi dusundu diye sorgulayacaginiza, 'ben her gordugumde birazcik uzulecegim biriyle vakit gecirmek istiyor muyum' diye sormaniz gerekir. 'beni neden etrafinda tutmak istedigini net anlamadigim birine vaktimi sunmak istiyor muyum' diye dusunmeniz gerekir.

Otuz yasinda olup da reddettigi birinin, hala etrafinda olmasi sonucu zaman zaman uzulecegi gercegini sanki boyle bir sey yokmus gibi "ama biz arkadasizzzz" diye vurgulayan insan her seyden once duygusal olarak olgunlasmamis biridir. O kadar kiymetli bir arkadasliksa karsinizdakine zaman verirsiniz, ruhunun dinlenmesini beklersiniz, o size ulasirsa da arkadasliginiza zaman verirsiniz. Ama arkadasiz yuruyelim, ama arkadasiz flort edelim diye darlamaya gerek yok. Bu manipulasyondur.

İlber Ortaylı
Dr Oz
Muhtar Kent
Erlend Oye
Rahmi Koç
Elon Musk

Doğuştan milyarder olan kişiler.

Sadece Okan Bayülgen. Kim ne derse desin kendi fikriyle kendi hayatini yaşıyor. Zekasını doğru kullanıyor. Hem eğlenceli hem yaratıcı hem becerikli hem sosyal.

şu hiç bir sorumluluğu olmayan tüm geceyi 2 demlik çay ve televizyon ile geçiren güvenlik görevlileri oluyor ya

ulan hayat işte o yani

Kurgu ve trollük alanında burada nijeryalı bir dolandırıcı var. Ona imreniyorum bu aralar.

ben arkadasima ozeniyorum ya babası sefirdi birbirinden alakasız ulkelerde yasamıs, egitim gormus fln. ama su an tr'de yasıyor o yuzden cocukluguna ozeniyorum sadece :d

Vedat milor:)
İlber Ortaylı
Aslında çok var, bir çok kişinin farklı farklı yönlerini beğeniyorum. Semih sayginer de sayılabilir.

Ama kişiden bağımsız olarak, kendini tanimis, kültürlü, bilgili ve zevk sahibi olup bir de çok iyi yapacağım bir becerim olsun isterdim.
Enstrüman çalmak, kaynak yapmak, hat, resim vb.

Aziz Sancar ve Sevil Atasoy.

Duyurukullanıcısı+1

İyi eğitim alabilmiş ve liseden, üniversiteden donanımlı çıkabilmiş kişilere acayip imreniyorum.

Lisem fazlasıyla tırt, üniversitem nispeten vasattı. Haydi üniversiteden bir şekilde kendimi iyi kötü geliştirdim, bir altyapı oluşturdum ama ne bileyim, daha kaliteli olabilirdi.

İmrenme değil de alanında bir numara olan hatta arkasından gelen 2.diyebileceğimiz kişiye epey fark atmış, birilerinin adamı olmadan kendi emekleriyle zirvede olan karakterlere büyük saygım var. Cem Yılmaz, Tarkan gibi.

Seslendirmeleriyle Yekta Kopan
veya hep onun gibi bir radyocu olup hayatımı tamamen radyodan kazanmak istediğim için, bu konuda amatör/yerel de olsa adım atmama ilham verdiği için radyo eksen'den Gülşah Güray.

juan el caballo loco

Harun Tekin

Klasik cevaplar Ömer koç, Cem Yilmaz vs.

Özel otobüslerde muavin köşkünde oturan ortaokul lise çağında gömlek kravat yapmış çocuklara hayrandım
Tekel bayi sahibi, tobacco sahibi, bir de kızılaydaki büfelerin sahibine aşırı özeniyorum.
Kahvehanem olsun çok isterdim bir de.

Duyurukullanıcısı +1 ben de

Bruce Dickinson

Ekşi, sahibinden

Reddit, ekşi, duyuru, finans ve haber siteleri, forecast siteleri, şirket portali, kap, banka siteleri

facebook, twitter, youtube, reddit, sözlük ve duyuru, investing.

9

olmadı

0

Iıeee şeyy... Sıfır.

Çift haneli :)

Sıfır diyenlere takıldım. Nasıl yani?

@mirket: basbaya sıfır, flört bile hiç olmadı. Yaş 27.

hiç bilinen anlamda sevgilim olmadı. hep açık ilişki yaşadım. birlikte olduğum kadın sayısı 50'yi bulmuştur. bir gün görüştüğüm de oldu, dört yıl görüştüğüm de, hala görüşmeye devam ettiğim de.

flort tarzi seyleri saymiyorum 3 eder. sizin sorular niye boyle dimdirek?? yas faktoru onemli degil mi mesela bu da eklenmeli bnc
28k

1
Onunla da evleniyorum

7
39 e

3.5, 5.5, 2 senelik 3 sevgili, diğerleri 7 ay ve altında

Anladıııım!

Siz, başınıza güzel bişey geldiğinde, o an yanınızda olmadığı ve o güzel anı onunla yaşayamadığınız için üzüldüğünüz kişileri sayıyosunuz.

O zaman ben 1 diyorum. Sadece 1.